یادگیری علائم تشکیلی صوتی IPA
علائم تشدید، جزئیات آوایی خاصی را به یک نماد پایه اضافه می‌کنند، مانند خیشومی‌شدگی، نفث هوایی یا هجایی بودن. یاد بگیرید که علائم معنادار را انتخاب کنید و کاراکترهای ترکیبی را در جای درست بدون کپی کردن دایره نمایش نمودار درج کنید.
آموزش ویدیویی
اضافه کردنِ علائمِ تشدیدِ IPA
علائمِ تشدیدِ ترکیبی را به یک نمادِ پایه اضافه کنید و نویسه‌گردانیِ IPA دقیقِ خود را ذخیره کنید.
روایت انگلیسی زیرنویس‌ها: فارسی
مشاهده ویدیو
آنچه خواهید آموخت
- تفسیر علائم تشدید رایج در رابطه با نمادهای پایه آن‌ها.
- علائم ترکیبی را از حروف اصلاح‌گرِ فاصله‌دار متمایز کنید.
- یک توالی حاشیه‌نویسی‌شده کوتاه بسازید و متن Unicode کپی‌شده آن را بررسی کنید.
چند نماد، تصویری شفاف‌تر
واکه خیشومی‌شده
مدک ترکیبی به a خیشومی‌شدگی می‌افزاید؛ این علامت در متن پس از حرف پایه می‌آید.
صامت هجایی
علامت زیر n نشان می‌دهد که همخوان به عنوان هسته هجا عمل می‌کند.
نفث هوایی
حرف اصلاح‌گر ʰ بعد از t می‌آید تا نفث هوایی (aspiration) را نشان دهد، نه یک بخش [h] کامل جداگانه.
نطق دندانی
علامت تشکیل، مخرج تولید دندانی را برای صامت پایه مشخص می‌کند.
اضافه کردنِ یک ویژگی برای یک دلیل
یک علامت تشکیلی یک صوت شناسایی‌شده را اصلاح می‌کند؛ به تنهایی یک آوانویسی کامل ارائه نمی‌دهد.
توضیح را بخوانید
با صدای پایه شروع کنید و بپرسید کدام جزئیات اضافی برای هدف شما مهم است. خیشومی‌شدگی، واک‌داری، موقعیت زبان و رهاسازی را می‌توان با علائم مختلف نشان داد. برای مثال، ã خیشومی‌شدگی را به مصوت a اضافه می‌کند، در حالی که t̪ مخرج دندانی را برای t مشخص می‌کند. این‌ها مثال‌های شماتیک از نمادگذاری هستند، نه ادعاهایی درباره اینکه هر زبان چگونه آن حروف را تلفظ می‌کند.
نویسه‌گردانی‌های آوایی دقیق معمولاً از براکت‌های مربعی و علائم تشدید بیشتری نسبت به نویسه‌گردانی‌های واج‌شناختی گسترده در اسلش‌ها استفاده می‌کنند. علائم بیشتر به طور خودکار تحلیل را بهتر نمی‌کند. اگر ویژگی‌ای مشاهده نشده، برای کار نامربوط است یا تحت قرارداد بیان‌شده قابل پیش‌بینی است، افزودن آن می‌تواند خواننده را گمراه کند. قبل از ارائه یک فرم حاشیه‌نویسی‌شده به عنوان مدرک، زبان، زمینه و جزئیات مورد نظر را شناسایی کنید.
مقایسه شماتیک مصوت دهانی در برابر خیشومی‌شده.
صامت شماتیک دندانی؛ این علامت نماد پایه را اصلاح می‌کند.
جدا کردن مفصل‌بندی از عملکرد هجایی
علائم می‌توانند ابعاد مختلف یک صدا را توصیف کنند.
توضیح را بخوانید
علامت هجایی در n̩ می‌گوید که صامت به عنوان هسته هجا عمل می‌کند. این بدان معنا نیست که n به یک حرف مصوت تبدیل شده، به‌ویژه بلند است یا لزوماً نبر دارد. علامت غیرهجایی در i̯ نوع مکمل اطلاعات را بیان می‌کند: اینکه این عنصر مصوت‌مانند در تحلیل انتخاب‌شده، هسته هجا نیست. عملکرد هجا و نبر باید جداگانه در نظر گرفته شوند.
سایر علائم بیشتر به تولید مربوط می‌شوند تا نقش هجایی. h بالانویس در tʰ نشان‌دهنده نفث هوایی است، در حالی که t̚ نشان‌دهنده عدم رهایش شنیداری است. علامت نفث هوایی صرفاً دستوری برای افزودن یک [h] مستقل نیست. جدول همچنین رهایش خیشومی ⁿ و رهایش کناری ˡ، به علاوه علائمی برای تولیدهای ثانویه مانند لبی‌شدگی ʷ و کامی‌شدگی ʲ را ارائه می‌دهد. به جای برخورد با هر بالانویس به عنوان یک صدای جداگانه، توضیحات خاص را بخوانید.
صامت شماتیک هجایی در برابر عنصر غیرهجایی شبیه مصوت.
مقایسه شماتیک نفث هوایی (aspiration) در برابر عدم رهاسازی شنیداری؛ جزئیات تولیدی متفاوت.
توالی متن و نمایش را متمایز نگه دارید
دایره نقطه‌چین جدول یک کمک نمایش است، نه بخشی از آوانویسی درج‌شده.
توضیح را بخوانید
بسیاری از علائم تشكيل صوتية IPA علائم ترکیب‌شونده Unicode هستند. ابتدا پایه را وارد کنید و سپس فوراً بدون فاصله علامت را پس از آن درج کنید. فونت علامت را در بالا یا پایین پایه قرار می‌دهد. سایر علائم تشكيل صوتية ازجمله ʰ و ʲ حروف تغییردهنده فاصله‌دار هستند. آن‌ها در این مثال‌ها همچنان پس از صامت مربوطه می‌آیند اما کدگذاری متفاوتی از مدک ترکیب‌شونده یا حلقه در زیر دارند.
i2Speak یک دایره نقطه‌چین را پشت یک علامت ترکیبی مستقل نمایش می‌دهد تا بتوانید آن را روی دکمه ببینید. انتخاب دکمه، خود علامت را درج می‌کند. علامتی که پس از یک فاصله تایپ می‌شود ممکن است به صورت بصری به آن فاصله متصل شود یا جدا به نظر برسد. فونت‌ها و برنامه‌های ویرایش نیز می‌توانند همان توالی را به شکل متفاوتی شکل دهند. آوانگاری جای‌گذاری شده را در مقصد آن بررسی کنید، به ویژه علائم روی هم قرار گرفته، به جای اینکه هویت کاراکتر را صرفاً بر اساس ظاهر قضاوت کنید.
ساختار شماتیک: پایه a به دنبال آن U+0303؛ دایره فقط نشان‌دهنده علامت مستقل است.
سه صدای حاشیه‌نویسی‌شده بسازید
ورود تحت‌اللفظی آماده کنید
جدول «علامت‌های تشدید» را باز کنید و یک خط تمرین خالی در ویرایشگر شروع کنید. پیشنهادهای هوشمند IPA را خاموش کنید تا حروف پایه تایپ‌شده در طول این تمرین تحت‌اللفظی باقی بمانند.
اضافه کردنِ خیشومی‌شدن
a را تایپ کنید، سپس دکمه تیلد خیشومی‌شده را انتخاب کنید. این دکمه یک دایره نقطه‌چین روی نمودار نشان می‌دهد، اما ویرایشگر شما باید ã را بدون آن دایره شامل شود.
اضافه کردنِ هجایی‌بودن و نفث هوایی
یک فاصله و n تایپ کنید، سپس «هجایی» را انتخاب کنید. یک فاصله دیگر و t تایپ کنید، سپس «نفث هوایی» ʰ را انتخاب کنید. هر علامت را کنار پایه مورد نظرش نگه دارید.
بازرسی توالی ذخیره‌شده
با نمونه مقایسه کنید و از کپی متن یا دانلود متن استفاده کنید. نتیجه را در مقصد خود بررسی کنید؛ اگر علامت بعد از پایه اشتباه درج شد، از Undo استفاده کنید.
بررسی درک خود
هر سوال را امتحان کنید، سپس استدلال خود را با توضیح مقایسه کنید. این تمرین‌ها در همین صفحه باقی می‌مانند و متن ویرایشگر شما را تغییر نمی‌دهند.
حاشیه‌نویسی را قابل تفسیر نگه دارید
برای علامت‌های ناآشنا یک راهنما ارائه دهید و محدوده آوانگاری خود را بیان کنید. این ابزار تایپ، گفتار را ارزیابی نمی‌کند.
یک متن اصلی Unicode را حفظ کنید. قبل از جایگزینی توالی که صرفاً در یک قلم بد نمایش داده می‌شود، نویسه‌های واقعی را بررسی کنید.
گوش دادن به نمودار ضبط‌شده IPAگوش دادن، وب‌سایت انجمن بین‌المللی آواشناسی را باز می‌کند. تمرین‌های اینجا، نت‌نویسی و تفسیر را تمرین می‌کنند؛ آن‌ها تلفظ را ارزیابی نمی‌کنند.