چگونه علائم آوایی زیر-پایه را به متن موجود اضافه کنیم.

«هوشمند» IPA را باز کنید، پیشنهادهای هوشمند IPA را غیرفعال کنید و [n n] را با یک فاصله واحد بین پایه‌ها تایپ کنید. «نمادهای زیرنویس» (Subscript) را از صفحه‌کلید انتخاب کنید. متن داخل کروشه پس از تغییر طرح‌بندی در دسترس باقی می‌ماند. مطمئن شوید که پیشنهادها دوباره خاموش هستند و Shift و Alt Gr غیرفعال هستند. اکنون آماده‌اید که علائم را به حروف موجود اضافه کنید.

این گردش کار از جستجوی n معمولی در مجموعه‌ای که عمدتاً حول علائم تشدید ترکیبی طراحی شده است، اجتناب می‌کند. نام نمادهای زیرنویس یک برچسب ناوبری میراثی است، نه وعده یک الفبای کامل حروف کوچک. با یک کار آوایی که صریحاً ارائه شده است شروع کنید: موقعیت یک علامت در زیر یک حرف به شما نمی‌گوید که چه معنایی دارد یا اضافه کردن آن به داده‌های گفتاری واقعی را توجیه نمی‌کند.

مکان‌نما را بعد از اولین n و قبل از فاصله قرار دهید. کلیدهای Home و دو بار فشردن Right به این موقعیت در داربست تک‌خطی می‌رسند. روی کلید موقعیت آپاستروف که یک دایره نقطه‌چین با یک خط عمودی در زیر آن نشان می‌دهد کلیک کنید. این کار علامت هجایی ترکیبی، U+0329 را درج می‌کند. دایره نقطه‌چین به شما کمک می‌کند علامت جدا شده روی کلید را ببینید؛ این علامت درج نمی‌شود.

پیش از ادامه، اولین مورد نتیجه n̩ را بررسی کنید. علامت پس از n ذخیره می‌شود اما زیر آن ترسیم می‌گردد که نشان‌دهنده استفاده هجایی از خیشومی است. آن ترتیب اهمیت دارد: درج آن پس از کروشه باز یا پس از فاصله، پیوند متنی متفاوتی به آن می‌دهد. علامت را کنار پایه مورد نظرش بگذارید و سعی نکنید آن را با فاصله موقعیت‌دهی کنید.

از مکان‌نما بعد از علامت هجایی جدید، دو بار کلید راست را فشار دهید تا از روی فاصله و n دوم عبور کنید. روی کلید حلقه-زیر (ring-below) در موقعیت o کلیک کنید. خط کامل باید [n̩ n̥] خوانده شود. مورد دوم را به‌دقت بررسی کنید: حلقه آن خط عمودی استفاده‌شده در مورد اول نیست و هیچ o معمولی اضافه نشده است.

حلقه زیرین در این کاربرد IPA نشان‌دهنده بی‌واکی است. هجایی بودن به ویژگی متفاوتی مربوط می‌شود، بنابراین این دو علامت نباید به عنوان تنظیمات متضاد در یک مقیاس توضیح داده شوند. آن‌ها برای نشان دادن حاشیه‌نویسی‌های متمایز انتخاب شدند. برچسب‌های مقایسه را در کنار نمونه نگه دارید، به‌ویژه در یادداشت‌های زبان‌آموز که در غیر این صورت تشخیص علائم کوچک آسان نیست.

دانلود متن را انتخاب کرده و i2speak.txt را به عنوان UTF-8 باز کنید. نتیجه بررسی‌شده [n̩ n̥] است، که هر پایه با علامت ترکیبی خود دنبال می‌شود. تأیید کنید که اولین علامت عمودی است، دومی یک حلقه است و هیچ‌کدام شامل دایره نقطه‌چین نیستند. یک قلم ممکن است آن‌ها را کمی متفاوت موقعیت‌دهی کند در حالی که همان نویسه‌ها را حفظ می‌کند.

هنگام آماده‌سازی کاربرگ یا مجموعه داده، فایل قابل ویرایش را حفظ کنید. اگر مقصد یک علامت جدا شده یا گم‌شده را نمایش می‌دهد، پشتیبانی قلم را بررسی کرده و قبل از جایگزینی، با توالی اصلی مقایسه کنید. برای رونوشت‌های واقعی، مستند کنید که کدام تمایزات آوایی را ثبت می‌کنید. ورود موفقیت‌آمیز نویسه، ساختار هجایی یا واک‌داری را در گفتاری که تحلیل نشده، تثبیت نمی‌کند.