اضافه کردنِ علائمِ تشدیدِ IPA به مجموعه‌ای از صداهای ارائه‌شده.

«علامت‌های تشدید» (Diacritics) را با یک ویرایشگر تمرین خالی باز کنید و پیشنهادهای هوشمند IPA را خاموش کنید. برای حروف پایه و داربست‌های کروشه در این کار، از ورود معمولی صفحه‌کلید استفاده کنید. ویژگی‌های اضافی از دکمه‌های واقعی جدول می‌آیند. اگر ویرایشگر حاوی کار مهمی است، ابتدا آن را ذخیره کنید و «پاک کردن متن» را به عنوان یک تغییر انتخاب بی‌خطر در نظر نگیرید.

قبل از وارد کردن هر چیزی، هر ویژگی درخواستی را با نشانه‌گذاری آن مطابقت دهید: دندانی از یک علامت زیر t استفاده می‌کند؛ نفث هوایی از اصلاح‌کننده بالارفته ʰ استفاده می‌کند؛ هجایی بودن از یک علامت عمودی کوچک زیر n استفاده می‌کند؛ خیشومی‌شدگی از یک مدک بالای a استفاده می‌کند. این ویژگی‌ها ابعاد مختلفی را توصیف می‌کنند. آن‌ها چهار روش قابل تعویض برای فنی‌تر نشان دادن یک آوانگاری نیستند.

تایپ [t، انتخاب علامت تشدید دندانی و بستن کروشه. بعد از یک فاصله، دوباره [t را تایپ کنید، دکمه نفث هوایی ʰ را انتخاب کنید و این مثال را ببندید. اگر دو علامت کوچک شبیه هم به نظر می‌رسند، توضیحات راهنما (tooltip) را بررسی کنید. انتخاب دکمه، نویسه را در موقعیت فعلی مکان‌نما درج می‌کند، بنابراین پایه مربوطه باید از قبل آنجا باشد.

توضیح دندانی مربوط به مخرج تولید است، در حالی که نفث هوایی مربوط به نحوه تولید و رهاسازی صامت در رابطه با صدای بعدی است. هیچ‌کدام از این علائم بیانی درباره املای انگلیسی مانند th نیستند. این تمرین عمداً ویژگی را ارائه می‌دهد. برای ضبط‌های واقعی، تنها زمانی این ویژگی را اضافه کنید که مشاهده و قرارداد نویسه‌گردانی شما آن را توجیه کند.

یک فاصله اضافه کنید، [n را تایپ کنید و قبل از بستنِ کروشه، syllabic را انتخاب کنید. سپس یک فاصله اضافه کنید، [a را تایپ کنید و قبل از بستنِ آخرین کروشه، nasalized را انتخاب کنید. برای علائمِ ترکیبی، ترتیبِ متنِ زیرین پایه به دنبالِ علامت است، حتی اگر فونت علامت را در بالا یا پایینِ آن پایه نمایش دهد.

n هجایی نشان‌دهنده یک صامت است که به عنوان هسته هجا عمل می‌کند. این به‌طور خودکار نبر اصلی را علامت‌گذاری نمی‌کند یا نویسه را به یک حرف مصوتی تبدیل نمی‌کند. در مقابل، a خیشومی‌شده، پایه مصوتی خود را حفظ می‌کند در حالی که خیشومی‌شدگی را اضافه می‌کند. جدا نگه داشتن این مثال‌ها، تمایز را بدون اختراع کلمه‌ای که تلفظ واقعی آن به شواهد مستقل نیاز دارد، قابل مشاهده می‌کند.

پس از بررسی چهار مثال در براکت، از دانلود متن استفاده کنید. فایل ذخیره شده را باز کنید و ترتیب، فاصله و علائم متصل آنها را تأیید کنید. در گردش کار تأیید شده، فایل حاوی نتیجه دقیق بالا است. دایره‌های نقطه‌چین که برای نمایش علائم ترکیب مستقل روی دکمه‌های نمودار استفاده می‌شوند، وجود ندارند؛ آن دایره‌ها یک کمک دیداری هستند، نه بخشی از آوانگاری درخواستی.

اگر علامتی پس از جای‌گذاری در جای دیگر جدا به نظر می‌رسد، ابتدا فضای میانی یا موقعیت نادرست مکان‌نما را بررسی کنید. سپس فونت مقصد را بازرسی کنید. جایگزینی یک نماد صحیح با نویسه‌ای که از نظر بصری مشابه است می‌تواند مشکل اصلی را پنهان کند. نتیجه متن ساده را به عنوان مرجع هنگام آماده‌سازی اسناد قالب‌بندی‌شده نگه دارید و توضیحات کار را حفظ کنید تا خوانندگان بدانند چه چیزی مد نظر بوده است.