Przygotuj symbole bazowe
Otwórz znaki diakrytyczne w pustym edytorze ćwiczeń i wyłącz inteligentne sugestie IPA. W tym zadaniu użyj zwykłego wprowadzania z klawiatury dla liter podstawowych i nawiasów. Dodatkowe funkcje uzyskasz z przycisków na wykresie. Jeśli edytor zawiera ważną pracę, najpierw ją zapisz, zamiast traktować czyszczenie tekstu jako nieszkodliwą zmianę zaznaczenia.
Przed wprowadzeniem czegokolwiek dopasuj każdą żądaną właściwość do jej zapisu: dental używa znaku pod t; przydech używa podniesionego modyfikatora ʰ; sylabiczność używa małego pionowego znaku pod n; nazalizacja używa tyldy nad a. Te właściwości opisują różne wymiary. Nie są to cztery wymienne sposoby, aby transkrypcja wyglądała bardziej technicznie.
Dodaj adnotację do dwóch przykładów t
Wpisz [t, wybierz diakrytyk zębowy i zamknij nawias. Po spacji wpisz ponownie [t, wybierz przycisk przydechu ʰ i zamknij ten przykład. Sprawdź opis w dymku, jeśli dwa małe znaki wyglądają podobnie. Wybranie przycisku wstawia znak w bieżącej pozycji kursora, więc odpowiednia baza musi już tam być.
Adnotacja dentalna dotyczy artykulacji, podczas gdy aspiracja dotyczy tego, jak spółgłoska jest produkowana i uwalniana w relacji do następującego dźwięku. Żaden znak nie jest stwierdzeniem o angielskiej pisowni, takiej jak th. Zadanie celowo dostarcza właściwość. W przypadku rzeczywistych nagrań dodaj cechę tylko wtedy, gdy obserwacja i Twoja konwencja transkrypcji to uzasadniają.
Dodaj sylabiczność i nazalizację
Dodaj spację, wpisz [n i wybierz sylabiczny przed zamknięciem nawiasu. Następnie dodaj spację, wpisz [a i wybierz nazalizowany przed zamknięciem ostatniego nawiasu. W przypadku znaków łączących, kolejność tekstu bazowego to baza po której następuje znak, mimo że czcionka wyświetla znak powyżej lub poniżej tej bazy.
Sylabiczne n wskazuje spółgłoskę funkcjonującą jako jądro sylaby. Nie oznacza to automatycznie akcentu głównego ani nie zamienia znaku w literę samogłoskową. Nazalizowane a, dla kontrastu, zachowuje swoją bazę samogłoskową, dodając nazalizację. Utrzymywanie tych przykładów oddzielnie sprawia, że rozróżnienie jest widoczne bez wymyślania słowa, którego rzeczywista wymowa wymagałaby niezależnych dowodów.
Sprawdź rzeczywiste pobieranie tekstu
Użyj Pobierz tekst po sprawdzeniu czterech przykładów w nawiasach. Otwórz zapisany plik i potwierdź ich kolejność, odstępy i dołączone znaki. W zweryfikowanym przepływie pracy plik zawiera dokładny wynik powyżej. Kropkowane okręgi używane do wyświetlania samodzielnych znaków łączących na przyciskach wykresów są nieobecne; te okręgi są pomocą wizualną, a nie częścią żądanej transkrypcji.
Jeśli znak wygląda na odłączony po wklejeniu gdzie indziej, najpierw sprawdź, czy nie ma wstawionej spacji lub nieprawidłowej pozycji kursora. Następnie sprawdź czcionkę docelową. Zastąpienie poprawnego symbolu wizualnie podobnym znakiem może ukryć rzeczywisty problem. Zachowaj wynik w postaci zwykłego tekstu jako odniesienie podczas przygotowywania sformatowanych dokumentów i zachowaj opisy zadania, aby czytelnicy wiedzieli, co było zamierzone.
Wybierz właściwą notację
Ile szczegółów powinienem dodać?
Wybierz szczegóły wymagane przez czytelnika i dowody. Nawiasy fonetyczne nie wymagają każdego możliwego znaku diakrytycznego, a dodatkowe znaki nie ustanawiają dokładności. Skupiony klucz adnotacji może wyjaśnić kilka istotnych cech wyraźniej niż niewyjaśniony gęsty ciąg.
Znak łączący czy modyfikator odstępu?
Znaki dentalne, sylabiczne i nazalizacji w tym zadaniu łączą się z poprzedzającymi bazami. Podniesione ʰ jest literą modyfikującą odstępy. Oba typy mogą pełnić funkcję znaków diakrytycznych IPA, ale ich kodowanie i zachowanie wyświetlania są różne.
Zmień kolejność klucza adnotacji
Napisz nazalizowane a, po którym następuje sylabiczne n jako oddzielne przykłady fonetyczne. Wyjaśnij, który znak dotyczy nazalizacji samogłoski, a który funkcji sylaby.
Porównaj z przykładową odpowiedzią
Podane właściwości określają znaki. Kanonicznie równoważna wstępnie złożona samogłoska nazalizowana jest akceptowalna; żadna wymowa angielskiego słowa nie jest wnioskowana.
Często zadawane pytania
Czy powinienem skopiować kropkowane koło z przycisku?
Nie. Użyj przycisku wykresu, aby wstawić jego znak po zamierzonej podstawie. Okrąg ilustruje samodzielny znak łączący i nie powinien wchodzić w ten wynik.
Czy [ã] oznacza, że n następuje po samogłosce?
Nie. Oznacza nazalizację samogłoski. Następujący segment n wymagałby własnego symbolu; tylda nie wstawia w sposób cichy tej spółgłoski.
Czy podniesione h w [tʰ] to oddzielne, zwykłe h?
To modyfikator przydechu w tym zapisie, a nie niezależny segment h pełnej wielkości. Jeśli twoja analiza wymaga oddzielnego segmentu, przedstaw i wyjaśnij tę inną strukturę wyraźnie.
Źródła i dalsza lektura
- Międzynarodowe Stowarzyszenie Fonetyczne — interaktywny wykres
Notacja zębowa, przydechu, sylabiczności i nosowości.
- Podstawy językoznawstwa — Spółgłoski sylabiczne
Spółgłoski pełniące funkcję jąder sylaby.
- Unicode — Łączące znaki diakrytyczne
Tożsamości znaków dla znaków łączących użytych w zadaniu.
Wprowadź to w życie
Otwórz Znaki diakrytyczne, aby wypróbować przykład, a następnie kontynuuj ćwiczenia praktyczne tematu.
Poznaj przewodnik ćwiczeń
