Ucz się pisania fonetycznego Unicode
Zrozum różnicę między znakiem fonetycznym, jego wyglądem a klawiszem używanym do jego wprowadzenia. Użyj układu Unicode, aby połączyć spółgłoskę podstawową z modyfikatorem przydechu i przenieść wynik do innego dokumentu.
SAMOUCZEK WIDEO
Dodaj modyfikator fonetyczny
Odkryj klawiaturę Unicode Alt warstwa Gr, wstaw modyfikator przydechu i pobierz wynik.
Narracja angielska Napisy: Polski
Obejrzyj wideo.
Czego się nauczysz
- Wyjaśnij, dlaczego zmiana czcionki różni się od zmiany znaku Unicode.
- Znajdź modyfikator odstępu na warstwie Alt Gr i wstaw go po podstawie.
- Rozróżniaj znak łączący od oddzielnego symbolu odstępu.
Kilka symboli, wyraźniejszy obraz
Spółgłoska podstawowa
Litera łacińska może być również symbolem segmentu IPA; jej interpretacja wynika z kontekstu transkrypcji.
Modyfikator przydechu
Ta modyfikująca litera odstępu następuje po spółgłosce, aby oznaczyć aspirację w notacji IPA.
Podstawa plus znak łączący
Znak sylabiczności następuje po n w zapisanym tekście i pojawia się pod nim.
Znak schwa
Znak Unicode różni się od zwykłego e obróconego przez czcionkę lub edytor obrazów.
Oddziel tożsamość znaku od wyglądu
Unicode przechowuje tożsamości znaków; czcionka dostarcza widoczne glify.
Przeczytaj wyjaśnienie
Transkrypcja musi zachować swoje znaki między aplikacjami. Specjalna czcionka może sprawić, że zwykłe litery będą przypominać symbole fonetyczne bez zmiany tekstu bazowego, tworząc problemy z udostępnianiem i wyszukiwaniem. Ta klawiatura wstawia znaki Unicode. Szwa ə to odrębny znak, a nie zwykłe e wizualnie odwrócone do góry nogami.
Czcionki mogą rysować ten sam znak inaczej, brakować glifów lub słabo pozycjonować znaki. Brakujące pole samo w sobie nie dowodzi, że zapisany tekst jest błędny. Sprawdź znak i czcionkę docelową. I odwrotnie, podobnie wyglądające znaki mogą mieć różne tożsamości, więc podobieństwo nie jest niezawodną regułą podstawiania.
Zwykłe e i szwa pozostają różnymi znakami, nawet jeśli ich kształty są powiązane.
Użyj tego układu jako wybranego inwentarza.
Nazwa Unicode opisuje kodowanie, a nie dostęp do każdego zakodowanego znaku.
Przeczytaj wyjaśnienie
Warstwa podstawowa zachowuje wiele liter łacińskich, podczas gdy inne klawisze dostarczają wybranych symboli i znaków. Shift i Alt Gr odsłaniają więcej wpisów. W samouczku t znajduje się na warstwie podstawowej, a ʰ na pozycji h w warstwie Alt Gr. Widoczne etykiety pokazują, co zostanie wstawione; w innych klawiaturach może się to różnić.
Ten skończony układ nie jest narzędziem punktów kodowych szesnastkowych ani konwerterem wszystkich Unicode. Znaki związane z IPA obejmują kilka bloków, w tym łacińskie, greckie, modyfikatory i znaki łączące. Rozszerzenia IPA nie są zatem wyczerpującą listą bieżących IPA, a przynależność do bloku fonetycznego nie ustala oficjalnego statusu symbolu.
Potwierdzone mapowanie w tym konkretnym układzie.
Shift ujawnia inny, odrębny znak zamiast zwykłej wielkiej litery S.
Buduj znaki w odpowiedniej kolejności
Niektóre małe znaki zajmują własną przestrzeń; inne dołączają się do poprzedzającej bazy.
Przeczytaj wyjaśnienie
W [tʰ], podniesiony znak w kształcie h jest modyfikatorem odstępowym. W [n̩], znak łączący jest przechowywany po n i pojawia się pod nim. Te kompaktowe konstrukcje są kodowane inaczej. Izolowane klawisze znaków łączących pokazują kropkowane koło dla widoczności; ta pomoc nie jest wstawiana jako kolejna baza.
Wstaw najpierw bazę, a następnie znak łączący bezpośrednio po niej, przed interpunkcją lub spacją. Znak wstawiony po nawiasie zamykającym ma niewłaściwy kontekst. Sprawdź skopiowany lub wyeksportowany tekst w miejscu docelowym. Zwykły tekst zachowuje znaki bez obiecywania identycznych metryk czcionek lub umieszczenia znaków w każdym systemie.
Znak należy do n, nie po zamykającym nawiasie.
Buduj spółgłoskę z przydechem
Przygotuj bazę dosłowną
Wybierz Unicode i wyłącz inteligentne sugestie IPA. Przy wyłączonych modyfikatorach wklej [t] do nowej linii edytora i umieść kursor bezpośrednio po t, przed ].
Odkryj modyfikator
Kliknij Alt Gr na klawiaturze ekranowej. Znajdź ʰ na pozycji h; zweryfikuj duży glif, zamiast szukać zwykłej litery h.
Wstaw i zresetuj
Kliknij raz ʰ. Wyłącz ponownie Alt Gr, aby widoczna była warstwa podstawowa. Linia powinna teraz zawierać [tʰ], bez spacji między t a ʰ.
Kopiuj i sprawdź
Użyj Kopiuj tekst i wklej do dokumentu. Potwierdź, że podniesiony modyfikator i oba nawiasy są obecne. Wybierz czcionkę obsługującą symbole fonetyczne, jeśli miejsce docelowe wyświetla brakujący glif.
Sprawdź swoje zrozumienie
Wypróbuj każde pytanie, a następnie porównaj swoje rozumowanie z wyjaśnieniem. Te ćwiczenia pozostają na tej stronie i nie zmieniają tekstu edytora.
Używanie tego w nauce lub pracy zawodowej.
Zachowaj edytowalne transkrypcje Unicode i sprawdzaj zaznaczone sekwencje w czcionce docelowej. Obraz zachowuje wygląd, ale nie może zastąpić przeszukiwalnych danych znakowych.
Posłuchaj nagranego wykresu IPASłuchanie otwiera stronę internetową Międzynarodowego Stowarzyszenia Fonetycznego. Ćwiczenia tutaj praktykują notację i interpretację; nie oceniają wymowy.