Ucz się suprasegmentaliów IPA
Zapis suprasegmentalny rejestruje cechy takie jak akcent, czas trwania i granice wraz z poszczególnymi dźwiękami mowy. Dowiedz się, gdzie umieścić te znaki, i stwórz krótką transkrypcję schematyczną, która oddziela wybitność od długości samogłoski.
SAMOUCZEK WIDEO
Zaznacz akcent i długość
Wstaw akcent, iloczas i inne znaki suprasegmentalne do zapisu oraz zachowaj dokument.
Narracja angielska Napisy: Polski
Obejrzyj wideo.
Czego się nauczysz
- Umieść znaki akcentu głównego i pobocznego przed odpowiednią sylabą.
- Rozróżniaj długość samogłosek, przerwy sylabiczne i znaki większego grupowania.
- Wpisz schematyczny wzór akcentu i długości używając dokładnie tych symboli Unicode z tabeli.
Kilka symboli, wyraźniejszy obraz
Dwa stopnie akcentu
Górny znak oznacza główny naber, a dolny - poboczny, każdy przed początkiem sylaby.
Notacja czasu trwania
Ilustrują one długie, półdługie i bardzo krótkie a; etykiety są względne, a nie stałymi wartościami w milisekundach.
Podział sylab
Kropka wyraźnie zaznacza podział sylaby w tej schematycznej sekwencji.
Grupowanie i łączenie
Tablica dostarcza symbole grupy mniejszej, grupy większej i łączenia bez przerwy; zamierzona konwencja frazowania musi być podana.
Umieść akcent przed sylabą
Znaki akcentu określają prominencję; nie są to akcenty umieszczone nad samogłoską.
Przeczytaj wyjaśnienie
Znak akcentu głównego ˈ to wysoka pionowa kreska umieszczona przed akcentowaną sylabą, w tym jej spółgłoskami nagłosowymi. Znak akcentu pobocznego ˌ to niska kreska w tej samej pozycji. W schematycznej sekwencji taˈka, druga sylaba ka ma akcent główny. Zapisanie takˈa umieściłoby znak inaczej i zaciemniło zamierzoną strukturę sylaby. Zacznij od zidentyfikowania sylaby, której wyrazistość chcesz pokazać.
Akcent może obejmować czas trwania, intensywność i wysokość dźwięku w różnych kombinacjach w różnych językach. Dlatego nie jest to po prostu inne słowo na wysoki ton lub długą samogłoskę. Wiele szerokich transkrypcji pozostawia przewidywalny akcent nieoznaczony, podczas gdy zadanie dydaktyczne może wymagać go wyraźnie. Nieakcentowana sylaba nie ma obowiązkowego dedykowanego symbolu akcentu w IPA. Podążaj za zakresem transkrypcji, zamiast wypełniać każdą sylabę dodatkowym znakiem.
Wymyślone formy dwusylabowe z głównym akcentem odpowiednio na pierwszej i na drugiej sylabie.
Wymyślona forma, z akcentem pobocznym na pierwszym i akcentem głównym na drugim miejscu.
Umieść długość po jej segmencie
Znak długości należy umieścić po dźwięku, którego czas trwania jest opisany.
Przeczytaj wyjaśnienie
Znak długości IPA ː następuje po segmencie, który kwalifikuje, jak w aː. Jest to oddzielny znak Unicode od zwykłego dwukropka klawiaturowego. Znak półdługości ˑ i łączący bardzo krótki breve w ă oferują inne opisy czasu trwania. Żaden nie określa bezwzględnego czasu trwania, a półdługość nie musi oznaczać dokładnie połowy konkretnego zmierzonego tokena. Rzeczywisty czas zależy od języka, mówcy, kontekstu i analizy.
Długość i jakość to różne właściwości. Dłuższe a pozostaje reprezentacją jakości a, chyba że inny symbol lub znak diakrytyczny wskazuje na różnicę jakości. Akcent jest również oddzielny: akcentowana samogłoska nie musi posiadać znaku długości, a długi segment nie musi otrzymywać akcentu głównego. Jeśli zadanie wymaga długiej samogłoski w akcentowanej sylabie, pokaż obie informacje w odpowiednich pozycjach.
Schematyczna sylaba akcentowana, której samogłoska jest jawnie długa.
Pierwsza używa IPA U+02D0; druga zawiera zwykły dwukropek i nie jest tym samym tekstem.
Oddziel sylaby, grupy i mowę potoczną
Symbole graniczne działają na różnych poziomach.
Przeczytaj wyjaśnienie
Kropka oznacza przerwę sylabiczną. Pionowa linia | oznacza grupę mniejszą, a podwójna linia ‖ grupę większą w oficjalnej tabeli. Nie są to wymienne znaki interpunkcyjne i nie kodują ustalonego czasu trwania pauzy. Łącznik ‿ oznacza łączenie lub brak przerwy między materiałami. Określ, co ma uchwycić twoja konwencja grupowania podczas adnotacji mowy potocznej.
Nie każda transkrypcja potrzebuje każdej granicy. Akcent może już identyfikować początek sylaby, więc konwencje mogą pominąć zbędną kropkę. Nawiasy kwadratowe oznaczają reprezentacje fonetyczne; ukośniki oznaczają jednostki fonologiczne w ramach analizy. Zachowaj spójność swoich wyborów. Ten wykres wstawia znaki; nie znajduje sylab, nie przypisuje akcentu ani nie określa granic wypowiedzi.
Wymyślony przykład z wyraźnym podziałem sylab i dwoma poziomami grupowania; nie mierzone pauzy.
Tworzenie wzoru akcentowania i trwania
Przygotuj dosłowne sylaby
Otwórz suprasegmentalia i rozpocznij pustą linię ćwiczeń. Wyłącz inteligentne sugestie IPA, aby litery ta i ka mogły być wprowadzane dosłownie.
Zaznacz pierwszą sylabę
Wybierz przycisk akcentu pobocznego ˌ, a następnie wpisz ta. Kreska niskiego akcentu powinna pojawić się przed t.
Zaznacz drugą sylabę i jej samogłoskę
Wybierz główny naber ˈ, wpisz ka i wybierz znak długości ː. Sprawdź, czy naber poprzedza k, a długość występuje po a.
Porównaj i zachowaj notację
Porównaj swój wiersz z przykładem. Użyj opcji Kopiuj tekst lub Pobierz tekst, aby zachować zawartość edytora, zachowując znak długości IPA zamiast zastępować go dwukropkiem.
Sprawdź swoje zrozumienie
Wypróbuj każde pytanie, a następnie porównaj swoje rozumowanie z wyjaśnieniem. Te ćwiczenia pozostają na tej stronie i nie zmieniają tekstu edytora.
Uczyń konwencje prozodyczne wyraźnymi
Wskaż, jakie szczegóły akcentu i granic są uwzględnione. Naber nie zawsze jest głośnością, a znaki grupujące nie określają mierzonej ciszy.
Zachowaj transkrypcję i połącz obserwacje czasowe z nagraniem osobno; IPA pomija wiele szczegółów prozodycznych.
Posłuchaj nagranego wykresu IPASłuchanie otwiera stronę internetową Międzynarodowego Stowarzyszenia Fonetycznego. Ćwiczenia tutaj praktykują notację i interpretację; nie oceniają wymowy.