Spółgłoski zwarto-szczelinowe

Jak wpisywać afrykaty IPA z łukami wiążącymi

Kliknij przycisk afrykaty, aby wstawić dwie litery i łączący je znak wiązania razem. Następnie zweryfikuj całą sekwencję, ponieważ pojedynczy widoczny wpis afrykaty zawiera więcej niż jeden zakodowany znak.

Zadanie polega na porównaniu t͡s z d͡z, a następnie t͡ʃ z d͡ʒ. Te pary pozwalają ćwiczyć zarówno wybór symboli, jak i pracę z tekstem. Są to porównania schematyczne, a nie twierdzenia dotyczące fonemów czy wymowy konkretnego słowa.

Podążaj za samouczkiem Otwórz Spółgłoski zwarto-szczelinowe
PRZEPROWADZONY PRZYKŁAD PISANIA
Zadanie pisania

Utwórz porównanie afrykat z bezdźwięczną i dźwięczną parą dziąsłową, a następnie bezdźwięczną i dźwięczną parą zadziąsłową. Wstaw spacje między pełnymi wpisami afrykat.

Wynik w edytorze
t͡s d͡z t͡ʃ d͡ʒ
Każdy przycisk wykresu wstawia sekwencję trzech punktów kodowych: pierwsza litera, pasek łączący U+0361, druga litera.
  • Łuk łączy dwie litery wewnątrz każdego wpisu.
  • Spacje występują między wpisami, a nie wewnątrz nich.
  • Pobrany tekst zachowuje wszystkie cztery łączniki.
SAMOUCZEK WIDEO Wstaw afrykaty z łącznikami Wybierz symbole afrykat, porównaj połączone spółgłoski i zapisz użyteczną linię odniesienia. Narracja angielska Napisy: Polski Obejrzyj wideo.

Wstaw afrykaty z łącznikami

Wybierz porównanie afrykat

Otwórz afrykaty w pustym edytorze i wyłącz inteligentne sugestie IPA dla tego ćwiczenia. Zidentyfikuj t͡s, d͡z, t͡ʃ i d͡ʒ na wykresie. Wstawisz każdy przycisk jako całość, co pozwala uniknąć osobnego umieszczania znaku wiązania. Zachowaj widoczną kolejność docelową, aby pary dźwięczności pozostały razem.

Afrykata obejmuje zwarcie uwolnione w tarcie. Kreska wiążąca wyraźnie łączy pisemne składniki, gdy to połączenie musi zostać pokazane. Nie jest to dekoracja do umieszczenia nad dowolnymi sąsiednimi spółgłoskami. Zdecyduj, czy zapis afrykaty jest zamierzony na podstawie odpowiedniego opisu fonetycznego, zamiast wnioskować o tym tylko dlatego, że litera spółgłoski zwartej poprzedza literę spółgłoski szczelinowej.

Wstaw pierwszą parę jako kompletne wpisy

Kliknij raz t͡s. Edytor otrzymuje pełną sekwencję, w tym znak wiązania między dwiema literami spółgłoskowymi. Dodaj spację i kliknij raz d͡z. Przyjrzyj się wynikowi: nie powinno być spacji między t a s ani między d a z. Spacja rozdzielająca należy między dwa pełne wpisy.

Pierwszy wpis to bezdźwięczna afrykata dziąsłowa, a drugi to jej dźwięczny odpowiednik. Użyj tej pary, aby ćwiczyć czytanie zarówno liter spółgłoskowych, jak i połączenia między nimi. Brak łącznika nie rozstrzyga automatycznie, jak analizowana jest sekwencja, ponieważ konwencje transkrypcji mogą go pomijać, ale to konkretne zadanie wyraźnie prosi o jego zachowanie.

Przykład
t͡s d͡z

Dodaj parę zadziąsłową

Dodaj kolejną spację i kliknij t͡ʃ. Dodaj końcową spację i kliknij d͡ʒ. Te dwa wpisy używają ʃ i ʒ zamiast s i z. Przejrzyj pierwszą i drugą parę obok siebie, sprawdzając, czy wpis bezdźwięczny znajduje się pierwszy w każdej z nich. Wykres zawiera również inne kombinacje afrykat; wybierz tylko cztery określone przez to ćwiczenie.

To przydatne miejsce, aby odróżnić notację dwuliterową od dwóch niepowiązanych jednostek edycyjnych. Każdy przycisk wstawia trzy punkty kodowe: literę spółgłoskową, U+0361 i inną literę spółgłoskową. Znak łączy się wizualnie między literami. Możesz więc zobaczyć jeden połączony wpis, podczas gdy edytor tekstu nadal ma kilka znaków do wyboru, przesuwania lub usuwania.

Przykład
t͡s d͡z t͡ʃ d͡ʒ

Eksportuj i sprawdź kompletne sekwencje

Wybierz Pobierz tekst i otwórz zapisany plik za pomocą czcionki obsługującej IPA. Potwierdź, że wszystkie cztery pary zachowują swoje łuki łączące i że wewnątrz pary nie pojawiła się spacja. Jeśli łuk jest źle umieszczony, porównaj podstawową sekwencję przed zamianą znaków: kształtowanie czcionki może wpływać na to, jak rysowany jest znak łączący, bez zmiany przechowywanego tekstu.

Podczas poprawiania błędu, wybierz i zastąp cały zamierzony wpis, jeśli to możliwe. Usuwanie tylko widocznej ostatniej litery może pozostawić znak łączący przyłączony do niezamierzonego sąsiada. Po poprawkach sprawdź otaczające znaki i wyeksportuj ponownie. Zachowanie znanej linii porównawczej ułatwia odróżnienie problemu z renderowaniem od brakującego lub źle umieszczonego znaku.

Wybierz właściwą notację

Użyj paska wiążącego, gdy notacja tego wymaga

IPA pozwala na użycie łącznika do pokazania afrykat lub podwójnych artykulacji tam, gdzie jest to konieczne. Postępuj zgodnie z konwencjami pracy, którą tworzysz; nie wnioskuj o liczbie fonemów języka wyłącznie na podstawie obecności lub braku znaku.

Zachowaj sekwencję zamiast rysować linię

Tablica wstawia rzeczywisty łączący tekst, a nie nakładkę graficzną. Zastąpienie łącznika obrazem, podkreśleniem lub zwykłym znakiem odstępu może wyglądać akceptowalnie w jednym dokumencie, jednocześnie psując kopiowanie i ponowne użycie zwykłego tekstu.

WYPRÓBUJ SAM

Zlokalizuj błędną spację

Wersja robocza ma t͡ s d͡z. Zadanie wymaga dwóch pełnych wpisów afrykat oddzielonych jedną spacją. Napisz poprawione porównanie.

Porównaj z przykładową odpowiedzią
t͡s d͡z

Usuń spację wewnątrz pierwszej sekwencji, zachowując spację między dwoma wpisami. Łuk łączący musi pozostać między t a s w zapisanej sekwencji; nie powinien łączyć t z pustą pozycją.

Często zadawane pytania

Czy t͡ʃ to jeden znak Unicode?

Nie. Ten wykres wstawia t, U+0361 ŁĄCZĄCY PODWÓJNY ODWRÓCONY ŁĄCZNIK, oraz ʃ. Połączony wyświetlacz reprezentuje żądaną notację afrykaty, ale przechowywany ciąg zawiera trzy punkty kodowe.

Czy łuk wiążący może pojawić się pod literami?

Tak. Wykres IPA pokazuje konwencje łuków zarówno nad, jak i pod. Ten wykres afrykat i2Speak obecnie wstawia formę górną przy użyciu U+0361. Użyj konwencji wymaganej przez swoje źródło i sprawdź jej renderowanie w ostatecznym dokumencie.

Czy dodanie paska łączącego dowodzi, że istnieje jeden fonem?

Nie. Oznacza połączenie w transkrypcji, podczas gdy status fonemiczny zależy od analizy specyficznej dla języka. Zachowaj notację fonetyczną, konwencje transkrypcji i twierdzenia o inwentarzu fonemów języka jako odrębne.

Źródła i dalsza lektura

Wprowadź to w życie

Otwórz Spółgłoski zwarto-szczelinowe, aby wypróbować przykład, a następnie kontynuuj ćwiczenia praktyczne tematu.

Poznaj przewodnik ćwiczeń
Otwórz Spółgłoski zwarto-szczelinowe

Język39

English العربية Français Italiano Deutsch Español Português Nederlands Русский Türkçe 日本語 简体中文 繁體中文 हिन्दी Bahasa Indonesia Bahasa Melayu 한국어 Tiếng Việt ไทย Polski Svenska Українська Norsk বাংলা Ελληνικά فارسی اردو Čeština Dansk Magyar Română Suomi Български Filipino ქართული Slovenčina Azərbaycanca עברית Slovenščina