Poznaj odwrócone i lustrzane symbole fonetyczne
Użyj relacji wizualnych, aby zlokalizować znaki, zachowując oddzielne znaczenia fonetyczne. Przećwicz krótką sekwencję z układu Odwrócone symbole i dowiedz się, dlaczego odwrócony kształt jest odrębnym znakiem, a nie przekształconą zwykłą literą.
SAMOUCZEK WIDEO
Znajdź odwrócone symbole fonetyczne
Wybierz trzy dostarczone glify z klawiatury symboli odwróconych i zachowaj dokładne znaki w pobranym pliku tekstowym.
Narracja angielska Napisy: Polski
Obejrzyj wideo.
Czego się nauczysz
- Zidentyfikuj ə, ɹ, ɯ i ʌ według ich ról IPA, a nie tylko kształtu.
- Wprowadź podaną sekwencję, używając potwierdzonych przypisań na ekranie.
- Wyjaśnij, dlaczego foldery oparte na kształcie nie definiują oficjalnych klas dźwięków IPA.
Kilka symboli, wyraźniejszy obraz
Schwa
Symbol środkowej samogłoski; jego kształt jest wskazówką, ale nie jest to zwykłe e wyświetlone do góry nogami.
Aproksymant dziąsłowy
Różne od drżącego r i uderzeniowego ɾ; nie jest to uniwersalny zapis każdego dźwięku zapisanego jako r.
Samogłoska przymknięta tylna niezaokrąglona
Jego pozycja i brak zaokrąglenia odróżniają go od zaokrąglonego u.
Samogłoska tylna średnio-otwarta niezaokrąglona
Samogłoska mająca własną pozycję IPA, a nie dźwięk odtworzonej od tyłu łacińskiej litery v.
Użyj kształtu jako pomocy pamięciowej
Powiązany zarys może pomóc ci znaleźć symbol bez definiowania jego dźwięku.
Przeczytaj wyjaśnienie
Alfabet fonetyczny używa znanych liter obok zmodyfikowanych lub odwróconych form. Ten układ grupuje kilka takich kształtów dla wygodnego wprowadzania. Na swojej podstawowej warstwie e prowadzi do ə, r do ɹ, a m do ɯ. Te skojarzenia pomagają zlokalizować znaki; odwrócenie wypowiedzianego e, r lub m nie jest sposobem, w jaki wytwarzany jest odpowiadający dźwięk.
Grupa łączy samogłoski i spółgłoski o różnych opisach artykulacyjnych. Nie jest to oficjalna kategoria IPA, a kształty nie są dosłownymi obrotami ich łacińskich podpowiedzi. Sprawdź cele zgodnie z diagramem. Informacja, że ɯ jest samogłoską przymkniętą tylną niezaokrągloną jest bardziej wartościowa niż pamiętanie jedynie o jej podobieństwie do odwróconego m.
Mnemotechnika pisania, a nie twierdzenie, że spółgłoska staje się samogłoską przez obrót.
Porównaj rzeczywiste wartości fonetyczne
Znaki o podobnym wyglądzie mogą różnić się jakością samogłoski lub sposobem artykulacji spółgłoski.
Przeczytaj wyjaśnienie
Samogłoski ə, ɯ i ʌ zajmują różne pozycje na wykresie. Szwa jest środkowa; ɯ jest przymknięta i tylna bez zaokrąglenia warg; ʌ jest otwarta-średnia i tylna bez zaokrąglenia. Te opisy rozróżniają symbole referencyjne. Nie określają one dokładnej realizacji każdego fonemu konwencjonalnie zapisanego za ich pomocą w konkretnym języku.
Tablica IPA umieszcza ɹ w komórce aproksymantu dziąsłowego. Różni się od drżącego r i uderzeniowego ɾ, chociaż wszystkie mogą być kojarzone z kategorią r-podobną w niektórych językach. Nie zakładaj, że znajoma pisownia automatycznie wymaga ɹ. Rzeczywista transkrypcja wymaga podanej odmiany, analizy i, tam gdzie to istotne, dodatkowych szczegółów fonetycznych.
Aproksymant i drżąca mają różne opisy sposobu artykulacji.
Para wysokich samogłosek tylnych różni się zaokrągleniem warg.
Zachowaj zakodowany znak
Klawiatura wstawia symbole zamiast obracać litery na ekranie.
Przeczytaj wyjaśnienie
Każde wyjście to znak Unicode, który można skopiować jako tekst. Czcionki mogą rysować go nieco inaczej bez zmiany jego tożsamości. Obrócenie obrazu e tworzy jednak grafikę, a nie Unicode ə. Użyj znaku do edytowalnej, przeszukiwalnej transkrypcji i sprawdź wklejoną próbkę, jeśli czcionka docelowa nie posiada glifu.
Klawisze bez modyfikatorów zapewniają ə, ɹ, ɯ i inne wpisy. Shift lub Alt Gr ujawnia dodatkowe symbole; wiele pozycji pozostaje pustych. Wyłącz sugestie Inteligentne IPA do ćwiczeń bezpośredniego wprowadzania i używaj widocznych glifów. Nazwa folderu pomaga poruszać się po inwentarzu, ale zadanie fonetyczne powinno wyraźnie określać znak docelowy lub opis artykulacyjny.
Zweryfikowane przypisania warstwy podstawowej tworzą samogłoskę i spółgłoskę.
Wprowadź mieszaną sekwencję symboli
Przygotuj układ
Wybierz Odwrócone symbole, odznacz inteligentne sugestie IPA i pozostaw Shift oraz Alt Gr wyłączone.
Ustaw punkt wstawiania
Wklej [] do nowej linii edytora. Umieść kursor między nawiasami, aby trzy dostarczone symbole pozostały wewnątrz nich.
Wybierz glify
Kliknij kolejno ə, ɹ i ɯ. Ich podstawowe łacińskie podpowiedzi to e, r i m. Sprawdzaj raczej duże glify, a nie spodziewaj się zwykłych liter.
Sprawdź i skopiuj
Potwierdź sekwencję, a następnie użyj opcji Kopiuj tekst. Wklej ją do swojego dokumentu roboczego i sprawdź, czy symbole pozostają wyraźne i czytelne.
Sprawdź swoje zrozumienie
Wypróbuj każde pytanie, a następnie porównaj swoje rozumowanie z wyjaśnieniem. Te ćwiczenia pozostają na tej stronie i nie zmieniają tekstu edytora.
Używanie tego w nauce lub pracy zawodowej.
Połącz kształty mnemoniczne z opisami artykulacyjnymi i wiarygodnymi odniesieniami do wykresów w materiałach dla uczących się. W przypadku rzeczywistych danych językowych określ konwencję transkrypcji, zamiast traktować znany kształt jako zasadę wymowy.
Posłuchaj nagranego wykresu IPASłuchanie otwiera stronę internetową Międzynarodowego Stowarzyszenia Fonetycznego. Ćwiczenia tutaj praktykują notację i interpretację; nie oceniają wymowy.