Ucz się zapisu tonów IPA
Notacja tonów reprezentuje wzorce wysokości dźwięku za pomocą diakrytyków lub liter tonów, interpretowanych w odniesieniu do mówcy i systemu językowego. Poznaj pięć poziomów odniesienia, zbuduj prosty kontur i odróżnij notację wysokości dźwięku IPA od numerów tonów specyficznych dla języka.
SAMOUCZEK WIDEO
Buduj porównania znaków tonów
Wybierz znaki tonów IPA, zbuduj krótki przykład i zapisz go do nauki fonetyki.
Narracja angielska Napisy: Polski
Obejrzyj wideo.
Czego się nauczysz
- Przeczytaj pięć poziomów liter tonowych IPA od bardzo wysokiego do bardzo niskiego.
- Reprezentuj określony poziom lub kontur bez wymyślania znaczenia słowa.
- Rozróżniaj wysokość względną, ton leksykalny i intonację na poziomie frazy.
Kilka symboli, wyraźniejszy obraz
Pięć poziomów odniesienia
W tej kolejności: bardzo wysoki, wysoki, średni, niski i bardzo niski względny ton.
Diakrytyki tonów
W notacji tonu IPA, akcent ostry oznacza ton wysoki, a akcent ciężki oznacza ton niski; czytaj je zgodnie z podaną konwencją.
Kontur wznoszący
Schematyczna sylaba, po której następują litery tonu bardzo niskiego, a następnie bardzo wysokiego; nie przypisano żadnego znaczenia słowa specyficznego dla języka.
Globalny kierunek wysokości tonu
Oficjalny wykres używa ich do globalnego wzrostu i globalnego spadku; nie są to litery samogłoskowe.
Użyj skali wysokości względnej
Etykieta tonu nie jest wartością bezwzględną częstotliwości ani uniwersalną numerowaną kategorią.
Przeczytaj wyjaśnienie
Litery tonów pokazują wysokość tonu za pomocą krótkiej poziomej kreski na pionowej nóżce. Pięć poziomów odniesienia biegnie od ˥ na górze przez ˦, ˧ i ˨ do ˩ na dole. Są to opisy względne. Dwaj mówcy mogą realizować ten sam ton językowy przy zupełnie różnych częstotliwościach podstawowych, więc symbol tonu sam w sobie nie określa wartości w hercach.
Niektóre materiały dydaktyczne używają cyfr, takich jak 1 do 5, dla poziomów wysokości dźwięku, podczas gdy inne materiały używają liczb do nazwania kategorii tonów języka. Te systemy nie są automatycznie równoważne. Etykieta taka jak ton 1 może identyfikować kategorię leksykalną, a nie najniższą wysokość dźwięku. Zawsze czytaj klucz autora. Nie zamieniaj bezpośrednio słownikowej liczby tonu na literę Chao bez sprawdzenia, co ta liczba oznacza.
Schematyczna sylaba o średnim poziomie tonu, bez przypisanego znaczenia leksykalnego.
Schematyczne poziomy odniesienia: bardzo wysoki kontra bardzo niski, nie stałe częstotliwości.
Rozróżniaj poziomy od konturów
Odczytaj sekwencję liter tonowych jako uporządkowany ruch wysokości dźwięku.
Przeczytaj wyjaśnienie
Ton poziomy jest reprezentowany bez określonego ruchu między poziomami. Kontur łączy kolejne poziomy: ma˩˥ daje w tym schematycznym przykładzie wzniesienie od bardzo niskiego do bardzo wysokiego, podczas gdy ma˥˩ daje odwrotny spadek. Symbole zapewniają zwarty zarys, a nie pomiar każdej fluktuacji. W czcionkach z odpowiednim kształtowaniem sąsiadujące litery tonów mogą łączyć się w jeden wizualny kontur.
Tablica oferuje również łączące znaki diakrytyczne dla tonów poziomych. Akcent ostry wysokiego tonu następuje po swojej samogłosce w bazowej sekwencji tekstowej i jest wyświetlany nad nią. Litery tonów normalnie następują po sylabie, którą opisują. Wybierz konwencję używaną w swoim źródle i wyjaśnij ją czytelnikowi. Akcent ostry w zwykłej pisowni lub makron w romanizacji języka nie muszą mieć tego samego znaczenia co znak diakrytyczny tonu IPA.
Schematyczne kontury wznoszące kontra opadające z odwróconą kolejnością punktów końcowych.
Schematyczne porównanie wysokiego z niskim przy użyciu łączonych znaków diakrytycznych tonu IPA.
Zachowaj ton i intonację w kontekście
Wysokość dźwięku może organizować słowa i większe wypowiedzi na różne sposoby.
Przeczytaj wyjaśnienie
Ton leksykalny może rozróżniać słowa lub formy gramatyczne. Intonacja organizuje wysokość dźwięku w większych odcinkach mowy i przyczynia się do funkcji dyskursywnych. Systemy te mogą wchodzić w interakcje, więc wysoki punkt nagrania nie jest automatycznie wysokim tonem leksykalnym. Określ, do jakiej jednostki odnosi się znak i jakie aspekty wysokości dźwięku są reprezentowane.
Paleta i2Speak zawiera pięć znaków łączących poziomu, pięć liter tonowych Chao i pięć strzałek. Nie jest to pełny zestaw wszystkich diakrytyków konturowych ani każda konwencja tonowa. W szczególności zwykłych strzałek ↑, → i ↓ w tej palecie nie należy traktować jako zamienników oficjalnych symboli podwyższenia i obniżenia tonu. Oficjalny wykres identyfikuje ↗ i ↘ jako globalny wzrost i spadek. Zdefiniuj wszelkie dodatkowe skróty strzałkowe jawnie.
Oficjalne symbole globalnego wznoszenia/globalnego opadania; interpretacja wymaga kontekstu na poziomie wypowiedzi.
Wpisz dwa poziomy i jeden wznoszący się kontur
Przygotuj wykres tonów
Otwórz tony i rozpocznij pustą linię ćwiczeń. Wyłącz inteligentne sugestie IPA, aby ma można było wpisać dosłownie przed dodaniem wybranych liter tonów.
Wstaw górny poziom odniesienia
Wpisz ma i wybierz ˥ z grupy liter Chao. Potwierdź, że litera tonu podąża za sylabą.
Wstaw dolny poziom odniesienia
Wpisz spację, wpisz ponownie ma i wybierz ˩. Oba przykłady powinny teraz różnić się tylko literą tonu.
Buduj wznoszenie i zapisuj
Wpisz spację i ma, a następnie wybierz ˩, a po nim ˥. Porównaj z próbką i użyj Kopiuj tekst lub Pobierz tekst, aby zachować zawartość edytora.
Sprawdź swoje zrozumienie
Wypróbuj każde pytanie, a następnie porównaj swoje rozumowanie z wyjaśnieniem. Te ćwiczenia pozostają na tej stronie i nie zmieniają tekstu edytora.
Określ system transkrypcji wysokości dźwięku
Dołącz klucz tonów i rozróżnij formy cytowania, realizacje kontekstowe i uproszczone kontury. Zapisz język i kontekst.
Oddziel pomiary wysokości dźwięku od zapisu IPA. Ta klawiatura wstawia symbole; nie identyfikuje tonów ani nie ocenia wymowy.
Posłuchaj nagranego wykresu IPASłuchanie otwiera stronę internetową Międzynarodowego Stowarzyszenia Fonetycznego. Ćwiczenia tutaj praktykują notację i interpretację; nie oceniają wymowy.