Leer IPA toonnotatie
Toonnotatie vertegenwoordigt toonhoogtepatronen met diakritische tekens of toonletters, geïnterpreteerd ten opzichte van een spreker en taalsysteem. Leer de vijf referentieniveaus, bouw een eenvoudig contour en onderscheid IPA toonhoogtenotatie van taalspecifieke toonnummers.
VIDEO-TUTORIAL
Bouw toon-tekenvergelijkingen
Kies IPA toontekens, bouw een kort voorbeeld en sla het op voor fonetiekstudie.
Engelse vertelling Ondertiteling: Nederlands
Bekijk video.
Wat je zult leren
- Lees de vijf IPA toonletter-niveaus van extra-hoog naar extra-laag.
- Een bepaald niveau of contour weergeven zonder een woordbetekenis te verzinnen.
- Onderscheid relatieve toonhoogte, lexicale toon en intonatie op zinsniveau.
Een paar symbolen, een duidelijker beeld
Vijf referentieniveaus
In deze volgorde: extra-hoog, hoog, midden, laag en extra-lage relatieve toonhoogte.
Toon-diakritische tekens
In IPA-toonnotatie markeert een accent aigu een hoge toon en een accent grave een lage toon; lees deze onder de vermelde conventie.
Een stijgende contour
Een schematische lettergreep gevolgd door extra-lage en vervolgens extra-hoge toontekens; er is geen taalspecifieke woordbetekenis toegewezen.
Globale toonhoogterichting
De officiële kaart gebruikt deze voor globale stijging en globale daling; het zijn geen klinkerletters.
Gebruik een relatieve toonhoogteschaal
Een toonlabel is geen absolute frequentie of een universele genummerde categorie.
Lees de uitleg
Toonletters tonen de toonhoogte met een kort horizontaal streepje op een verticale stam. De vijf referentieniveaus lopen van ˥ bovenaan via ˦, ˧ en ˨ naar ˩ onderaan. Dit zijn relatieve beschrijvingen. Twee sprekers kunnen dezelfde taalkundige toon realiseren op heel verschillende fundamentele frequenties, dus een toonsymbool specificeert op zichzelf geen waarde in hertz.
Sommige lesmaterialen gebruiken cijfers zoals 1 tot 5 voor toonhoogteniveaus, terwijl andere materialen cijfers gebruiken om de tooncategorieën van een taal te benoemen. Die systemen zijn niet automatisch equivalent. Een label zoals toon 1 kan een lexicale categorie identificeren in plaats van de laagste toonhoogte. Lees altijd de sleutel van de auteur. Verander een woordenboektoonnummer niet direct in een Chao-letter zonder te controleren wat dat nummer betekent.
Schematisch: midden-niveau lettergreep, zonder toegewezen lexicale betekenis.
Schematisch: extra-hoog versus extra-laag referentieniveaus, geen vaste frequenties.
Onderscheid niveaus van contouren.
Lees een reeks toonletters als een geordende toonhoogtebeweging.
Lees de uitleg
Een niveau-toon wordt weergegeven zonder een gespecificeerde beweging tussen niveaus. Een contour combineert opeenvolgende niveaus: ma˩˥ geeft een extra-laag-naar-extra-hoog stijging in dit schematische voorbeeld, terwijl ma˥˩ de omgekeerde daling geeft. De symbolen bieden een compact overzicht in plaats van een meting van elke fluctuatie. In lettertypes met geschikte vormgeving kunnen aangrenzende toonsymbolen samensmelten tot één visuele contour.
Het overzicht biedt ook combinerende diakritische tekens voor toonhoogtes. Een hoog-toon accent aigu volgt zijn klinker in de onderliggende tekstreeks en wordt erboven weergegeven. Toonletters volgen normaal gesproken de lettergreep die ze beschrijven. Kies de conventie die in je bron wordt gebruikt en leg deze uit aan de lezer. Een accent aigu in gewone spelling, of een macron in de romanisering van een taal, hoeft niet dezelfde betekenis te hebben als een IPA toondiakritisch teken.
Schematisch: stijgende versus dalende contouren met omgekeerde eindpuntvolgorde.
Schematisch: hoog versus laag met IPA combinerende toon-diakritische tekens.
Houd toon en intonatie in context
Toonhoogte kan woorden en grotere uitingen op verschillende manieren organiseren.
Lees de uitleg
Lexicale toon kan woorden of grammaticale vormen onderscheiden. Intonatie organiseert toonhoogte over grotere stukken spraak en draagt bij aan discoursfuncties. Deze systemen kunnen interageren, dus het hoogste punt van een opname is niet automatisch een lexicale hoge toon. Geef aan op welke eenheid een teken van toepassing is en welke aspecten van toonhoogte worden vertegenwoordigd.
Het i2Speak palet bevat vijf combinerende niveau-tekens, vijf Chao-niveauletters en vijf pijlen. Het is niet de volledige set van alle contourdiakritische tekens of elke toonconventie. In het bijzonder moeten de gewone pijlen ↑, → en ↓ in dit palet niet worden behandeld als vervangers voor de officiële upstep- en downstep-symbolen. De officiële kaart identificeert ↗ en ↘ als globale stijging en daling. Definieer eventuele extra pijlafkortingen expliciet.
Officiële symbolen voor globale stijging/daling; interpretatie heeft een context op uitingniveau nodig.
Type twee niveaus en één stijgende contour
Bereid de toongrafiek voor
Open Tonen en begin een lege oefenregel. Schakel Slimme IPA-suggesties uit, zodat ma letterlijk kan worden getypt voordat de gekozen toonletters worden toegevoegd.
Voeg het bovenste referentieniveau in
Type ma en selecteer ˥ uit de Chao-lettergroep. Bevestig dat de toonletter de lettergreep volgt.
Voeg het onderste referentieniveau in
Type een spatie, type opnieuw ma en selecteer ˩. De twee voorbeelden zouden nu alleen moeten verschillen in de toonletter.
Bouw de stijging en sla op
Type een spatie en ma, selecteer vervolgens ˩ gevolgd door ˥. Vergelijk met het voorbeeld en gebruik Tekst kopiëren of Tekst downloaden om de inhoud van de editor te behouden.
Controleer je begrip
Probeer elke vraag en vergelijk vervolgens uw redenering met de uitleg. Deze oefeningen blijven op deze pagina en wijzigen uw editor-tekst niet.
Vermeld het toonhoogtetranscriptiesysteem
Voeg een toonsleutel toe en onderscheid citatievormen, contextuele realisaties en vereenvoudigde contouren. Noteer de taal en context.
Houd toonhoogtemetingen gescheiden van IPA-notatie. Dit toetsenbord voegt symbolen in; het identificeert geen tonen en beoordeelt geen uitspraak.
Luister naar de opgenomen kaart van de IPALuisteren opent de website van de International Phonetic Association. Oefeningen hier oefenen notatie en interpretatie; ze beoordelen geen uitspraak.