Suprasegmentele kenmerken IPA symbolen.

Het primaire klemtoonteken ˈ is een hoge verticale streep die vóór de beklemtoonde lettergreep wordt geplaatst, inclusief de aanzet-medeklinkers. Het secundaire klemtoonteken ˌ is een lage streep op dezelfde positie. In de schematische reeks taˈka heeft de tweede lettergreep ka de primaire klemtoon. takˈa schrijven zou het teken anders plaatsen en de beoogde lettergreepstructuur verhullen. Begin met het identificeren van de lettergreep waarvan je de prominentie wilt tonen.

Klemtoon kan in verschillende combinaties over talen heen toonhoogte, duur en intensiteit inhouden. Het is daarom niet simpelweg een ander woord voor een hoge toon of een lange klinker. Veel brede transcripties laten voorspelbare klemtoon ongemarkeerd, terwijl een lesopdracht er expliciet om kan vragen. Een onbeklemtoonde lettergreep heeft geen verplicht toegewezen klemtoonsymbool in IPA. Volg de omvang van de transcriptie in plaats van elke lettergreep met een extra teken te vullen.

Het IPA lengteteken ː volgt het segment dat het kwalificeert, zoals in aː. Het is een afzonderlijk Unicode teken van een gewoon toetsenborddubbelpunt. Het half-lange teken ˑ en de combinerende extra-korte breve in ă bieden andere duur-beschrijvingen. Geen van deze specificeert een absolute duur, en half-lang hoeft niet precies de helft van een specifiek gemeten token te betekenen. De werkelijke timing hangt af van de taal, spreker, context en analyse.

Lengte en kwaliteit zijn verschillende eigenschappen. Een langere a blijft een a-kwaliteitsrepresentatie tenzij een ander symbool of diakritisch teken een kwaliteitsverschil aangeeft. Klemtoon is ook apart: een beklemtoonde klinker hoeft geen lengteteken te dragen, en een lang segment hoeft geen hoofdklemtoon te krijgen. Als een taak een lange klinker in een beklemtoonde lettergreep vereist, toon dan beide stukjes informatie op hun juiste posities.

Een punt markeert een lettergreepgrens. De verticale lijn | markeert een kleine groep en de dubbele lijn ‖ een grote groep in de officiële tabel. Dit zijn geen uitwisselbare leestekens en ze coderen geen vaste pauzeduur. De verbindingsboog ‿ markeert koppeling, of afwezigheid van een pauze, tussen materiaal. Vermeld wat je groeperingsconventie beoogt vast te leggen bij het annoteren van verbonden spraak.

Niet elke transcriptie heeft elke grens nodig. Klemtoon kan al een lettergreep-aanzet identificeren, dus conventies kunnen een overbodige punt weglaten. Vierkante haken markeren fonetische representaties; schuine strepen markeren fonologische eenheden onder een analyse. Houd uw keuzes consistent. Deze kaart voegt tekens in; het vindt geen lettergrepen, wijst geen klemtoon toe of bepaalt geen uitinggrenzen.