เรียนรู้สัญกรณ์วรรณยุกต์ IPA
การจดบันทึกวรรณยุกต์แสดงรูปแบบระดับเสียงด้วยเครื่องหมายหรือตัวอักษรวรรณยุกต์ โดยตีความเทียบกับผู้พูดและระบบภาษา เรียนรู้ระดับอ้างอิงทั้งห้า สร้างโครงร่างง่ายๆ และแยกแยะการจดบันทึกระดับเสียง IPA ออกจากตัวเลขวรรณยุกต์เฉพาะภาษา
วิดีโอสอนการใช้งาน
สร้างการเปรียบเทียบเครื่องหมายวรรณยุกต์
เลือกเครื่องหมายวรรณยุกต์ IPA สร้างตัวอย่างสั้นๆ และบันทึกไว้สำหรับการศึกษาทางสัทศาสตร์
การบรรยายภาษาอังกฤษ คำบรรยาย: ไทย
ดูวิดีโอ
สิ่งที่คุณจะได้เรียนรู้
- อ่านระดับตัวอักษรวรรณยุกต์ IPA ทั้งห้าระดับตั้งแต่สูงพิเศษไปจนถึงต่ำพิเศษ
- แสดงระดับหรือเส้นโครงร่างที่กำหนดโดยไม่ต้องสร้างความหมายของคำขึ้นมาใหม่
- แยกแยะระดับเสียงสัมพัทธ์ วรรณยุกต์ตามศัพท์ และน้ำเสียงระดับวลี
สัญลักษณ์สองสามตัว ภาพที่ชัดเจนขึ้น
ระดับอ้างอิงห้าประการ
ตามลำดับนี้: ระดับเสียงสูงพิเศษ, สูง, กลาง, ต่ำ และต่ำพิเศษ
เครื่องหมายวรรณยุกต์
ในสัญลักษณ์วรรณยุกต์ IPA เครื่องหมาย acute หมายถึงวรรณยุกต์สูง และเครื่องหมาย grave หมายถึงวรรณยุกต์ต่ำ อ่านสิ่งเหล่านี้ภายใต้แบบแผนที่ระบุไว้
โครงร่างขาขึ้น
พยางค์ตามแผนภาพตามด้วยตัวอักษรวรรณยุกต์ต่ำพิเศษแล้วสูงพิเศษ ไม่มีการกำหนดความหมายของคำเฉพาะภาษา
ทิศทางระดับเสียงโดยรวม
แผนภูมิอย่างเป็นทางการใช้สิ่งเหล่านี้สำหรับการขึ้นและลงของเสียงระดับโลก ไม่ใช่ตัวอักษรสระ
ใช้มาตราส่วนระดับเสียงสัมพัทธ์
ป้ายกำกับวรรณยุกต์ไม่ใช่ความถี่สัมบูรณ์หรือหมวดหมู่ตัวเลขสากล
อ่านคำอธิบาย
ตัวอักษรวรรณยุกต์แสดงระดับเสียงด้วยขีดแนวนอนสั้นๆ บนก้านแนวตั้ง ระดับอ้างอิงทั้งห้าระดับเริ่มจาก ˥ ที่ด้านบน ผ่าน ˦, ˧ และ ˨ ไปจนถึง ˩ ที่ด้านล่าง นี่เป็นคำอธิบายเชิงเปรียบเทียบ ผู้พูดสองคนสามารถออกเสียงวรรณยุกต์เดียวกันที่ความถี่พื้นฐานต่างกันมาก ดังนั้นสัญลักษณ์วรรณยุกต์เพียงอย่างเดียวจึงไม่ได้ระบุค่าเป็นเฮิรตซ์
สื่อการสอนบางอย่างใช้ตัวเลขเช่น 1 ถึง 5 สำหรับระดับเสียง ในขณะที่สื่ออื่นใช้ตัวเลขเพื่อระบุหมวดหมู่เสียงวรรณยุกต์ของภาษา ระบบเหล่านั้นไม่ได้เทียบเท่ากันโดยอัตโนมัติ ป้ายกำกับเช่นเสียง 1 อาจระบุหมวดหมู่คำศัพท์แทนที่จะเป็นระดับเสียงต่ำสุด โปรดอ่านกุญแจของผู้เขียนเสมอ อย่าเปลี่ยนตัวเลขเสียงพจนานุกรมให้เป็นตัวอักษร Chao โดยตรงโดยไม่ตรวจสอบว่าตัวเลขนั้นหมายถึงอะไร
แผนภาพพยางค์ระดับกลาง โดยไม่มีความหมายทางศัพท์ที่กำหนด
แผนภาพแสดงระดับเสียงสูงพิเศษเทียบกับต่ำพิเศษ ไม่ใช่ความถี่ที่คงที่
แยกแยะระดับเสียงจากเส้นเสียง
อ่านลำดับของตัวอักษรวรรณยุกต์เป็นการเคลื่อนไหวของระดับเสียงตามลำดับ
อ่านคำอธิบาย
โทนเสียงระดับแสดงโดยไม่มีการเคลื่อนไหวที่ระบุระหว่างระดับ โทนเสียงรวมระดับต่อเนื่อง: ma˩˥ ให้การขึ้นจากต่ำพิเศษไปสูงพิเศษในตัวอย่างแบบแผนนี้ ในขณะที่ ma˥˩ ให้การลงในทางกลับกัน สัญลักษณ์ให้โครงร่างที่กะทัดรัดแทนการวัดความผันผวนทุกประการ ในแบบอักษรที่มีการจัดรูปทรงที่เหมาะสม ตัวอักษรโทนเสียงที่อยู่ติดกันอาจรวมเป็นรูปร่างเดียว ในแบบอักษรที่มีการจัดรูปทรงที่เหมาะสม ตัวอักษรโทนเสียงที่อยู่ติดกันอาจรวมเป็นรูปร่างเดียว
แผนภูมิยังเสนอเครื่องหมายกำกับเสียงที่รวมกันสำหรับวรรณยุกต์ระดับ เครื่องหมาย acute ของวรรณยุกต์สูงตามหลังสระในลำดับข้อความพื้นฐานและแสดงไว้ด้านบน ตัวอักษรวรรณยุกต์มักตามหลังพยางค์ที่อธิบาย เลือกธรรมเนียมปฏิบัติที่ใช้ในแหล่งที่มาของคุณและอธิบายให้ผู้อ่านทราบ เครื่องหมาย acute ในการสะกดทั่วไป หรือ macron ในการเขียนภาษาด้วยอักษรโรมัน ไม่จำเป็นต้องมีความหมายเหมือนกับเครื่องหมายกำกับเสียงวรรณยุกต์ IPA
แผนภาพแสดงเส้นเสียงขึ้นเทียบกับลงโดยมีลำดับจุดสิ้นสุดที่สลับกัน
แผนภาพแสดงระดับสูงเทียบกับต่ำโดยใช้เครื่องหมายวรรณยุกต์ผสม IPA
เก็บวรรณยุกต์และน้ำเสียงไว้ในบริบท
ระดับเสียงสามารถจัดระเบียบคำและคำพูดที่ใหญ่ขึ้นในรูปแบบต่างๆ
อ่านคำอธิบาย
ระดับเสียงตามพยางค์ (lexical tone) สามารถแยกแยะคำหรือรูปแบบไวยากรณ์ได้ การออกเสียงสูงต่ำ (intonation) จัดระเบียบระดับเสียงในช่วงการพูดที่ยาวขึ้นและมีส่วนช่วยในการทำงานของวาทกรรม ระบบเหล่านี้อาจโต้ตอบกัน ดังนั้นจุดสูงสุดของการบันทึกจึงไม่ใช่เสียงสูงตามพยางค์โดยอัตโนมัติ ระบุว่าเครื่องหมายใช้กับหน่วยใดและกำลังแสดงแง่มุมใดของระดับเสียง
จานสี i2Speak ประกอบด้วยเครื่องหมายระดับเสียงห้าตัว อักษรระดับเสียง Chao ห้าตัว และลูกศรห้าตัว นี่ไม่ใช่ชุดเครื่องหมายกำกับเสียงวรรณยุกต์ทั้งหมดหรือข้อตกลงเรื่องวรรณยุกต์ทุกประการ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ลูกศรปกติ ↑, → และ ↓ ในจานสีนี้ไม่ควรนำมาใช้แทนสัญลักษณ์การยกเสียงสูงและลดเสียงต่ำอย่างเป็นทางการ แผนภูมิอย่างเป็นทางการระบุว่า ↗ และ ↘ คือการขึ้นและลงของเสียงระดับโลก โปรดระบุคำย่อลูกศรเพิ่มเติมใดๆ ให้ชัดเจน
สัญลักษณ์ระดับโลกสูงขึ้น/ระดับโลกต่ำลงอย่างเป็นทางการ การตีความต้องการบริบทระดับคำพูด
พิมพ์สองระดับและหนึ่งโครงร่างเสียงสูงขึ้น
เตรียมแผนภูมิระดับเสียง
เปิดเสียงวรรณยุกต์และเริ่มบรรทัดฝึกหัดที่ว่างเปล่า ปิดคำแนะนำ IPA อัจฉริยะเพื่อให้สามารถพิมพ์ ma ได้อย่างแท้จริงก่อนที่จะเพิ่มตัวอักษรบอกระดับเสียงที่เลือก
แทรกระดับอ้างอิงด้านบน
พิมพ์ ma และเลือก ˥ จากกลุ่มตัวอักษร Chao ยืนยันว่าตัวอักษรวรรณยุกต์ตามหลังพยางค์
แทรกระดับอ้างอิงด้านล่าง
พิมพ์เว้นวรรค พิมพ์ ma อีกครั้งและเลือก ˩ ตอนนี้ตัวอย่างทั้งสองควรแตกต่างกันเฉพาะที่ตัวอักษรวรรณยุกต์เท่านั้น
สร้างการขึ้นเสียงและบันทึก
พิมพ์เว้นวรรคและ ma จากนั้นเลือก ˩ ตามด้วย ˥ เปรียบเทียบกับตัวอย่างและใช้คัดลอกข้อความ (Copy text) หรือดาวน์โหลดข้อความ (Download text) เพื่อเก็บเนื้อหาในตัวแก้ไข
ตรวจสอบความเข้าใจของคุณ
ลองทำแต่ละคำถาม จากนั้นเปรียบเทียบเหตุผลของคุณกับคำอธิบาย แบบฝึกหัดเหล่านี้จะอยู่ในหน้านี้และไม่เปลี่ยนข้อความในตัวแก้ไขของคุณ
ระบุระบบการถอดเสียงระดับเสียง
รวมคีย์วรรณยุกต์และแยกความแตกต่างระหว่างรูปแบบอ้างอิง การตระหนักรู้ตามบริบท และเส้นโครงร่างที่เรียบง่าย บันทึกภาษาและบริบท
เก็บการวัดระดับเสียงแยกจากสัญกรณ์ IPA แป้นพิมพ์นี้แทรกสัญลักษณ์ ไม่ได้ระบุวรรณยุกต์หรือให้คะแนนการออกเสียง
ฟังแผนภูมิที่บันทึกไว้ของ IPAการฟังจะเปิดเว็บไซต์ของสมาคมสัทศาสตร์สากล (International Phonetic Association) แบบฝึกหัดที่นี่ฝึกการจดบันทึกและการตีความ ไม่ได้ประเมินการออกเสียง