คีย์บอร์ดสัญลักษณ์กลับด้าน.

ตัวอักษรสัทศาสตร์ใช้ตัวอักษรที่คุ้นเคยควบคู่ไปกับรูปแบบที่แก้ไขหรือกลับด้าน เค้าโครงนี้จัดกลุ่มรูปร่างดังกล่าวหลายรูปแบบเพื่อการป้อนข้อมูลที่สะดวก บนเลเยอร์ฐาน e นำไปสู่ ə, r ไปสู่ ɹ และ m ไปสู่ ɯ ความสัมพันธ์เหล่านี้ช่วยระบุตำแหน่งตัวอักษร การกลับด้าน e, r หรือ m ที่พูดไม่ใช่การสร้างเสียงที่สอดคล้องกัน

กลุ่มนี้ผสมสระและพยัญชนะที่มีคำอธิบายการออกเสียงแตกต่างกัน ไม่ใช่หมวดหมู่ IPA อย่างเป็นทางการ และรูปแบบทั้งหมดก็ไม่ใช่การหมุนคำใบ้แบบโรมันตามตัวอักษร ตรวจสอบเป้าหมายกับแผนภูมิ การรู้ว่า ɯ คือสระหลังปิดไม่ห่อริมฝีปากนั้นให้ข้อมูลมากกว่าแค่การจำความคล้ายคลึงของมันกับตัว m ที่กลับหัว

สระ ə, ɯ และ ʌ อยู่ในตำแหน่งแผนภูมิที่ต่างกัน Schwa เป็นสระกลาง; ɯ เป็นสระปิดและหลังโดยไม่มีการห่อริมฝีปาก; ʌ เป็นสระกึ่งเปิดและหลังโดยไม่มีการห่อริมฝีปาก คำอธิบายเหล่านี้แยกความแตกต่างของสัญลักษณ์อ้างอิง ไม่ได้กำหนดการออกเสียงที่แน่นอนของทุกหน่วยเสียงที่เขียนด้วยสัญลักษณ์เหล่านั้นตามธรรมเนียมในภาษาใดภาษาหนึ่ง

แผนภูมิ IPA วาง ɹ ไว้ในช่องเสียงเปิดกึ่งกลางลิ้น แตกต่างจากเสียงรัว r และเสียงกระทบ ɾ แม้ว่าทั้งหมดอาจเกี่ยวข้องกับหมวดหมู่คล้าย r ในบางภาษา อย่าสันนิษฐานว่าการสะกดที่คุ้นเคยจะเรียก ɹ โดยอัตโนมัติ การถอดเสียงจริงต้องมีรูปแบบที่ระบุ การวิเคราะห์ และรายละเอียดทางสัทศาสตร์เพิ่มเติมที่เกี่ยวข้อง

ผลลัพธ์แต่ละรายการคืออักขระ Unicode ที่สามารถคัดลอกเป็นข้อความได้ ฟอนต์อาจวาดแตกต่างกันเล็กน้อยโดยไม่เปลี่ยนเอกลักษณ์ อย่างไรก็ตาม การหมุนภาพของ e จะสร้างกราฟิกแทนที่จะเป็น Unicode ə ใช้อักขระสำหรับการถอดเสียงที่แก้ไขได้และค้นหาได้ และตรวจสอบตัวอย่างที่วางหากฟอนต์ปลายทางไม่มีสัญลักษณ์

แป้นที่ไม่เลื่อนจะให้ ə, ɹ, ɯ และรายการอื่นๆ Shift หรือ Alt Gr จะเปิดเผยสัญลักษณ์เพิ่มเติม; ตำแหน่งหลายแห่งยังคงว่างเปล่า ปิดคำแนะนำ IPA อัจฉริยะสำหรับแบบฝึกหัดการป้อนข้อมูลโดยตรงและใช้รูปอักขระที่มองเห็นได้ ชื่อโฟลเดอร์ช่วยนำทางไปยังสินค้าคงคลัง แต่งานด้านสัทศาสตร์ควรระบุตัวอักษรเป้าหมายหรือคำอธิบายทางสัทศาสตร์อย่างชัดเจน