Przygotuj czysty pasek znaków
Otwórz symbole z kreską w pustym edytorze, wyłącz inteligentne sugestie IPA dla porównania i pozostaw wyłączone Caps Lock oraz AltGr. Zacznij od zlokalizowania pozycji I, U i O na wyświetlonej klawiaturze.
Nie twórz tych symboli poprzez rysowanie linii przez zwykłe litery lub stosowanie formatowania przekreślenia. Takie formatowanie może przypominać znak z kreską, pozostawiając tekst bazowy bez zmian. W tym zadaniu każdy klawisz wstawia konkretny znak Unicode. Ta różnica ma znaczenie, gdy kopiujesz transkrypcję do pola wyszukiwania, przesyłasz zwykły tekst lub porównujesz dwie zapisane wersje.
Wpisuj i porównuj cztery samogłoski
Kliknij I, aby wstawić ɨ, dodaj spację, kliknij U dla ʉ, dodaj spację i kliknij O dla ɵ. Dodaj kolejną spację, kliknij Shift i kliknij ponownie O dla ø. Sprawdź klawisz O po przesunięciu: jego dwa poziomy to różne znaki samogłosek, a nie alternatywne formy dekoracyjne jednej litery. Shift powraca do swojego normalnego stanu po tym wstawieniu.
Na wykresie samogłosek ɨ i ʉ to samogłoski przymknięte centralne, odpowiednio niezaokrąglone i zaokrąglone. Pozostałe dwa wpisy to samogłoski średnie zaokrąglone, ale ɵ jest centralna, a ø przednia. Przydatna adnotacja rejestruje zatem porównywaną cechę: zaokrąglenie dla pierwszej pary i przedniość dla drugiej. Sama widoczna kreska nie mówi o tych rozróżnieniach.
Dodaj spółgłoski bez zgadywania z kształtu
Dodaj spację i kliknij J, aby wstawić ɟ. Dodaj spację na końcu i kliknij L dla ɫ. Są to pozycje bez wciśniętego klawisza Shift w tej kolekcji. Przed każdym kliknięciem sprawdź widoczne etykiety klawiszy, zwłaszcza jeśli przed chwilą pracowałeś w symbolach rozszerzonych, gdzie pozycja L tworzy inny znak. Łacińska podpowiedź identyfikuje pozycję na klawiaturze, a nie wartość IPA.
Znak ɟ reprezentuje dźwięczny zwarty podniebienny. Nie jest wymienny z j, aproksymantem podniebiennym. Znak ɫ reprezentuje welaryzowany lub faryngalizowany dźwięczny aproksymant boczny dziąsłowy; jest również różny od ɬ, bezdźwięcznego frykatywu bocznego dziąsłowego. Te kontrasty łatwiej utrzymać, gdy napiszesz pełny opis obok symbolu podczas początkowej sesji nauki.
Eksportuj odniesienie, które możesz sprawdzić później
Wybierz Pobierz tekst i otwórz plik w edytorze tekstu z odpowiednią obsługą czcionek IPA. Porównaj pobraną sekwencję z edytorem od lewej do prawej. Zwróć szczególną uwagę na ɵ kontra ø i ɫ kontra ɬ.
Trzymaj pasek blisko dokumentu, w którym będziesz używać tych znaków. Gdy symbol wygląda na wątpliwy, porównaj go z tym znanym odniesieniem i sprawdź jego pozycję na wykresie. Jeśli dwie aplikacje rysują ten sam znak nieco inaczej, nie wymieniaj go natychmiast. Kształty czcionek mogą się różnić; najpierw ustal, czy podstawowy znak faktycznie różni się od tego, który zamierzałeś.
Wybierz właściwą notację
Użyj kolekcji kształtów do wyszukiwania
Symbole z przekreśleniem to wygodny sposób na lokalizację wizualnie powiązanych znaków. Nie jest to klasa dźwięków i nie oznacza, że dodanie kreski ma przewidywalny wpływ na każdą literę IPA.
Wybierz szczegóły fonetyczne z analizy
Nie wybieraj ɫ tylko dlatego, że wygląda na bardziej specjalistyczny niż l. Użyj tego znaku, gdy zamierzona welaryzowana lub faryngalizowana spółgłoska boczna jest istotna dla transkrypcji i zgodna z konwencjami Twojego źródła lub zadania.
Napraw dwie podobnie wyglądające podstawienia
Pasek porównawczy mający na celu dopasowanie do przykładu kończy się na j ɬ zamiast ɟ ɫ. Nazwij dwie zamierzone spółgłoski i zidentyfikuj pozycje klawiatury, które je wstawiają.
Porównaj z przykładową odpowiedzią
Obie są klawiszami nieprzesuniętymi w tym układzie. Błędne alternatywy są poprawnymi znakami IPA o innych wartościach, więc ich poprawienie jest decyzją o wyborze znaku, a nie kosmetyczną korektą czcionki.
Często zadawane pytania
Czy ɵ i ø to dwa sposoby zapisu tej samej samogłoski?
Nie. Obie są zaokrąglonymi samogłoskami średnimi, ale zajmują różne pozycje na wykresie samogłosek IPA: centralną dla ɵ i przednią dla ø. Wybierz symbol, który pasuje do zamierzonego opisu samogłoski.
Dlaczego klawiatura umieszcza spółgłoski obok liter samogłoskowych?
Układ grupuje przydatne znaki według ich wyglądu oraz dogodnych pozycji klawiszy łacińskich. Jego układ nie zastępuje klasyfikacji samogłosek i spółgłosek z diagramu IPA.
Czy inna czcionka zmieni dźwięk reprezentowany przez symbol?
Zmiana czcionki zmienia sposób rysowania znaku, a nie jego zakodowaną tożsamość. Nadal potrzebujesz właściwego znaku. Czcionka o słabym pokryciu może wyświetlać brakujący glif lub utrudniać odczytanie rozróżnień.
Źródła i dalsza lektura
- Międzynarodowe Stowarzyszenie Fonetyczne: interaktywny wykres IPA
Oficjalne wartości symboli, pozycje na wykresie i nagrania demonstracyjne.
- Unicode: Rozszerzenia IPA
Tożsamości znaków i punkty kodowe; kształty glifów różnią się między czcionkami.
- University of Glasgow: Seeing Speech
Demonstracje artykulacyjne do porównywania miejsc i sposobów artykulacji.
Wprowadź to w życie
Otwórz Symbole przekreślone, aby wypróbować przykład, a następnie kontynuuj ćwiczenia praktyczne tematu.
Poznaj przewodnik ćwiczeń
