Przepływ pracy z podniesionym modyfikatorem

Jak wpisywać podniesione modyfikatory fonetyczne bez sztuczek formatowania

Najpierw utwórz tekst podstawowy, a następnie użyj symboli indeksu górnego, aby wstawić określony modyfikator po każdej spółgłosce. Opracowane porównanie [tʰ tʷ] utrzymuje przydech i labializację wyraźnie odróżnialne.

Mała, podniesiona litera w transkrypcji może nieść istotne rozróżnienie fonetyczne. Zmniejszenie zwykłej litery nie zawsze jest właściwym sposobem jej reprezentacji. To zadanie tworzy kompaktową notatkę porównawczą z dwiema dostarczonymi bazami t, dodaje różne zakodowane modyfikatory i sprawdza, czy wynik przetrwa pobranie w formacie zwykłego tekstu.

Podążaj za samouczkiem Otwórz Symbole górne
PRZEPROWADZONY PRZYKŁAD PISANIA
Zadanie pisania

Utwórz dwa elementy schematyczne: t z przydechem, następnie t z labializacją, oddzielone spacją wewnątrz nawiasów fonetycznych.

Wynik w edytorze
[tʰ tʷ]
Notatka porównawcza, a nie transkrypcja frazy lub słowa. Spacja oddziela dwa elementy demonstracyjne.
  • Po pierwszym t następuje modyfikator aspiracji ʰ.
  • Po drugiej literze t następuje modyfikator labializacji ʷ.
  • Modyfikatory to zakodowane znaki, bez dodatkowego pełnowymiarowego h lub w.
SAMOUCZEK WIDEO Wpisuj podniesione modyfikatory fonetyczne Wstaw modyfikator przydechu Unicode po dostarczonej spółgłosce za pomocą klawiatury symboli indeksu górnego. Narracja angielska Napisy: Polski Obejrzyj wideo.

Wpisuj podniesione modyfikatory fonetyczne

Utwórz dwie podstawy spółgłoskowe

Otwórz Inteligentny IPA i wyłącz sugestie Inteligentny IPA. Wpisz [t t], dodając jedną spację rozdzielającą. Następnie wybierz Symbole w indeksie górnym z Klawiatury. Istniejący tekst pozostaje w edytorze po zmianie układu. W razie potrzeby wyłącz znowu sugestie, a Shift i Alt Gr pozostaw wyłączone, aby widoczna była podstawowa warstwa modyfikatorów.

To podejście z dwoma układami jest przydatne, ponieważ wyspecjalizowana kolekcja znaków niekoniecznie zawiera zwykłe litery podstawowe. Dodajesz notację do dostarczonego tekstu, a nie prosisz kolekcję o automatyczne przekształcenie go. Zachowaj jasność zakresu przykładu: to są dwa oddzielne schematyczne elementy porównawcze, a nie twierdzenie o tym, jak język wymawia pisane słowo.

Przykład
[t t]

Dodaj przydech do pierwszego elementu

Umieść kursor po pierwszym t i przed spacją. W jednej linii, Home, a następnie dwukrotne naciśnięcie w prawo dociera do tej pozycji. Kliknij widoczny klawisz ʰ w pozycji h. Pierwszy element staje się tʰ. Nie jest wymagane zaznaczenie ani zmiana rozmiaru czcionki; klawiatura wstawia modyfikator w miejscu kursora.

W notacji IPA, ʰ oznacza przydech. Różni się to od dołączenia pełnowymiarowego h jako kolejnego symbolu segmentu. To rozróżnienie jest powodem, dla którego wynik powinien pozostać precyzyjny po przeniesieniu do aplikacji, która usuwa formatowanie. Podniesiony kształt jest częścią wybranego znaku, a nie instrukcją sformatowanego tekstu, aby zmniejszyć dowolną literę.

Przykład
tʰ

Dodaj labializację do drugiego elementu

Po wstawieniu ʰ, przesuń się dwukrotnie w prawo, aby przekroczyć spację i drugie t. Kursor powinien teraz znajdować się tuż przed nawiasem zamykającym. Kliknij ʷ w pozycji w. Sprawdź, czy cały wiersz brzmi [tʰ tʷ]. Jeśli widzisz zwykłe w lub dodatkową spację między t a jego modyfikatorem, porównaj wiersz z żądaną sekwencją.

Drugi modyfikator oznacza labializację, obejmującą towarzyszące zaokrąglenie warg. Nie jest to ogólny znak nacisku, ani nie oznacza, że spółgłoska stała się samogłoską. Dwie podniesione litery opisują różne właściwości, więc zachowaj ich etykiety podczas używania porównania w materiałach informacyjnych. W przypadku rzeczywistych danych mowy dodaj modyfikator tylko wtedy, gdy analiza wspiera to rozróżnienie.

Przykład
[tʰ tʷ]

Zapisz porównanie jako dane znakowe

Wybierz Pobierz tekst i otwórz i2speak.txt jako UTF-8. Potwierdź pierwszy ʰ i drugi ʷ w tej samej kolejności co w edytorze. Ten przetestowany plik zawiera rzeczywiste litery modyfikujące, a nie zwykłe litery z formatowaniem indeksu górnego. Zachowaj edytowalny plik podczas przenoszenia porównania do arkusza roboczego lub dokumentu.

Jeśli miejsce docelowe słabo rysuje modyfikator, sprawdź jego obsługę czcionek przed zastąpieniem go pełnowymiarową literą. W przypadku ogólnej prozy indeksu górnego lub wyrażeń matematycznych użyj odpowiednich narzędzi formatowania dokumentu. Wybrane znaki techniczne tej klawiatury nie są kompletnym miniaturowym alfabetem, a jej nazwa jest praktyczną etykietą nawigacyjną, a nie oficjalną klasyfikacją IPA.

Przykład
[tʰ tʷ]

Wybierz właściwą notację

Modyfikator czy oddzielny segment?

Użyj ʰ lub ʷ, gdy dostarczona analiza wymaga aspiracji lub labializacji podstawy. Pełnowymiarowe h lub w tworzy inną sekwencję pisanych segmentów. Nie wybieraj wyłącznie na podstawie tego, jak mały wygląda znak.

Znak techniczny czy ogólny styl indeksu górnego?

Użyj zakodowanego modyfikatora dla tego zadania fonetycznego. W przypadku dowolnego podniesionego słowa lub wyrażenia, właściwym narzędziem może być formatowanie dokumentu; klawiatura nie zapewnia każdej litery jako indeksu górnego.

WYPRÓBUJ SAM

Zmień drugi modyfikator

Zachowaj pierwsze t z przydechem, ale zmień drugi dostarczony element na t zmiękczone, używając ʲ. Zachowaj nawiasy i spację porównania.

Porównaj z przykładową odpowiedzią
[tʰ tʲ]

Zmienia się tylko drugi modyfikator. Palatalizacja to inna towarzysząca artykulacja niż labializacja; to kontrolowane ćwiczenie notacji, a nie twierdzenie o wymowie słowa.

Często zadawane pytania

Dlaczego klawiatura symboli indeksu górnego pomija zwykłe t?

To specjalistyczna kolekcja dziedziczona. Najpierw utwórz tekst podstawowy w innym odpowiednim układzie, a następnie wróć, aby wstawić modyfikator w odpowiednim miejscu.

Czy wszystkie wpisy w kolekcji to litery podniesione?

Nie. Zawiera również niektóre znaki łączące. Sprawdź widoczny glif i zamierzone użycie, zamiast zakładać, że każdy klawisz należy do jednej oficjalnej klasy fonetycznej.

Czy mogę użyć małego stylizowanego h zamiast ʰ w zbiorze danych tekstowych?

To przechowywałoby inny tekst bazowy. Użyj zakodowanego modyfikatora, gdy zamierzony jest ten zapis IPA, i zachowaj jawną każdą alternatywną konwencję projektu.

Źródła i dalsza lektura

Wprowadź to w życie

Otwórz Symbole górne, aby wypróbować przykład, a następnie kontynuuj ćwiczenia praktyczne tematu.

Poznaj przewodnik ćwiczeń
Otwórz Symbole górne

Język39

English العربية Français Italiano Deutsch Español Português Nederlands Русский Türkçe 日本語 简体中文 繁體中文 हिन्दी Bahasa Indonesia Bahasa Melayu 한국어 Tiếng Việt ไทย Polski Svenska Українська Norsk বাংলা Ελληνικά فارسی اردو Čeština Dansk Magyar Română Suomi Български Filipino ქართული Slovenčina Azərbaycanca עברית Slovenščina