Jak zachować nienaruszony tekst IPA Unicode podczas udostępniania.

Otwórz Inteligentny IPA z wyłączonymi sugestiami Inteligentny IPA i wpisz []. Użyj selektora Klawiatura, aby przejść do Unicode, a następnie upewnij się, że tam również sugestie są wyłączone. Twoja para nawiasów pozostaje w edytorze. Umieść kursor między nawiasami. Rozpoczęcie od tego pustego rusztowania ułatwia sprawdzenie, które symbole dodają zmapowane klawisze.

Nazwa Unicode opisuje podejście do kodowania znaków, a nie obietnicę, że ta klawiatura zawiera każdy zakodowany znak. Używasz wybranego układu fonetycznego. Krótki test jest przydatny, ponieważ możesz zidentyfikować każdy element: dwa znaki interpunkcyjne, podstawę spółgłoskową i jeden modyfikator. Pozwala to uniknąć mylenia sprawdzenia kodowania z trudniejszym pytaniem, czy cała analiza transkrypcji jest poprawna.

Z wyłączonymi Shift i Alt Gr kliknij na ekranie t na pozycji t. Następnie kliknij Alt Gr, aby odkryć drugą warstwę i wybierz ʰ na pozycji h. Ponownie wyłącz Alt Gr. Wynik powinien wyglądać tak: [tʰ]. Modyfikator następuje po spółgłosce bez spacji i dodaje aspirację do tej schematycznej notacji fonetycznej.

Zwróć uwagę, co zrobiła akcja: wstawiła oddzielny znak modyfikatora. Nie wybrała h i nie zastosowała małej czcionki, ani nie zamieniła obrazu w tekst. Ma to znaczenie, gdy później skopiujesz próbkę do zwykłego tekstu, gdzie formatowanie tekstu sformatowanego może być nieobecne. Zamierzony zakodowany modyfikator może pozostać nawet wtedy, gdy aplikacja odbierająca używa innego kroju pisma.

Wybierz Pobierz tekst i otwórz i2speak.txt w aplikacji obsługującej UTF-8. Dla tej przetestowanej próbki plik zawiera dokładnie [tʰ]. UTF-8 to sposób reprezentowania znaków Unicode jako bajtów; nie wybiera on ich czcionki. Jeśli twoja aplikacja pyta, jak zdekodować plik, wybierz UTF-8 zamiast legacy kodowania jednobajtowego.

Porównaj otwarty plik z edytorem element po elemencie. Baza t i modyfikator ʰ muszą być obecne przed zamykającym nawiasem. Rozmiar czcionki, kolor i marginesy dokumentu są oddzielone od tego sprawdzenia zwykłego tekstu. Zachowaj oryginalne pobieranie dostępne podczas przygotowywania stylizowanej wersji, aby móc wrócić do sprawdzonej sekwencji znaków.

Wklej sprawdzoną próbkę do dokumentu, arkusza kalkulacyjnego lub aplikacji do notatek, w której zamierzasz jej użyć. Jeśli ʰ pojawia się jako pole lub wygląda na źle wyrównane, wypróbuj czcionkę z obsługą fonetyczną przed zastąpieniem jakichkolwiek znaków. Różne czcionki mogą rysować ten sam znak inaczej. Wizualnie zmieniony glif nie oznacza automatycznie, że tożsamość tekstu uległa zmianie.

Jeśli tekst jest autentycznie zniekształcony, a nie tylko inaczej narysowany, otwórz ponownie oryginalny plik z poprawnym kodowaniem i przenieś go ponownie. Nie naprawiaj transkrypcji, zastępując ją dowolną zwykłą literą, która wygląda najbliżej. Zachowaj edytowalny tekst do wyszukiwania i późniejszej korekty; używaj obrazu tylko wtedy, gdy musisz również zachować określony układ wizualny.