Określ skalę wysokości dźwięku
Otwórz tony w pustym edytorze ćwiczeń i wyłącz inteligentne sugestie IPA dla rusztowania dosłownego. Dostarczone zadanie wykorzystuje pięciopoziomową skalę referencyjną IPA: ˥ bardzo wysoki, ˦ wysoki, ˧ średni, ˨ niski i ˩ bardzo niski. Te etykiety opisują względną wysokość dźwięku, a nie stałe wartości w hercach.
Zapisz, której konwencji będzie używał twój przyszły dokument. Ton słownika 1 może nazywać kategorię, a nie najniższy poziom wysokości dźwięku, a akcent romanizacji może oznaczać coś innego niż podobnie wyglądający znacznik IPA. To ćwiczenie unika tych niejednoznaczności, określając zamierzone wzorce wysokości dźwięku zamiast zapożyczania liczb z nienazwanego języka.
Dołącz dwa znaki łączące
Wpisz [a, wybierz znak akcentu o wysokim poziomie i zamknij nawias. Dodaj spację, wpisz ponownie [a, wybierz znak grawisu o niskim poziomie i zamknij ten nawias. Wykres wyświetla samodzielne znaki z kropkowanym kółkiem, ale wstawienie ich po a powinno wyprodukować dwie zaznaczone samogłoski bez tych kółek.
Znaki należą do samogłoski w tych przykładach. Nie są instrukcjami akcentowania tej sylaby i nie powinny być interpretowane przy użyciu zasad akcentowania innego systemu pisma. Wysoki i niski to nadal opisy względne. Pierwszy wiersz demonstruje ten format; nie twierdzi, że jego dwa przykłady odpowiadają kolumna po kolumnie różnym wzorom w drugim wierszu.
Buduj poziom i dwa kontury
Naciśnij Enter i wpisz [ma. Wybierz ˧, a następnie zamknij nawias. Po spacji ponownie wpisz [ma i wybierz ˩, a po nim ˥, po czym zamknij nawias. Ostatni przykład zbuduj w ten sam sposób, ale wybierz ˥ przed ˩. Umieszczenie po ma sprawia, że każda sekwencja liter tonowych odnosi się do tej schematycznej sylaby.
Kontrastujące kontury pokazują, dlaczego kolejność ma znaczenie. Od niskiego do wysokiego i od wysokiego do niskiego zawierają te same poziomy końcowe, ale opisują przeciwne ruchy. Odpowiednia czcionka może wizualnie łączyć sąsiednie litery tonów; podstawowa kolejność nadal niesie kontrast. Te litery dają uproszczony kontur, a nie ciągły ślad każdej fluktuacji wysokości dźwięku w nagraniu.
Pobierz legendę z kluczem
Przejrzyj dwa wiersze i wybierz Pobierz tekst. Otwórz plik i porównaj jego znaki i kolejność konturów z dostarczonym wynikiem. Zweryfikowane pobieranie zachowuje łączące akcenty i oba punkty końcowe liter tonowych. Jeśli program docelowy kształtuje kontury inaczej, sprawdź sekwencję znaków przed podjęciem decyzji, że wzorzec wysokości dźwięku uległ zmianie.
Zachowaj klucz prozą obok legendy podczas udostępniania. Ton leksykalny i intonacja na poziomie frazy mogą na siebie oddziaływać, więc widoczny wysoki punkt w nagraniu nie jest automatycznie wysoką kategorią leksykalną. Ta klawiatura wstawia zapis; nie identyfikuje tonów, nie wyodrębnia wysokości dźwięku ani nie ocenia wymowy. Dostosuj legendę dopiero po ustaleniu, jakiej jednostki i konwencji wymaga twoja rzeczywista analiza.
Wybierz właściwą notację
Znaki nad samogłoską czy litery po sylabie?
Przestrzegaj konwencji materiału, który przygotowujesz. Znaki łączące mogą sprawić, że proste kontrasty będą zwarte, podczas gdy kolejne litery tonów sprawiają, że punkty końcowe konturu są jawne. Wyjaśnij każdą zmianę formatu, zamiast milcząco traktować każdy akcent pisowni jako odpowiednik IPA.
Które strzałki należą do klucza?
Oficjalny wykres IPA używa ↗ i ↘ dla globalnego wzrostu i spadku. Zwykłe ↑, → i ↓ w palecie strony nie są automatycznymi zamiennikami oficjalnych znaków podwyższenia lub obniżenia tonu. Zdefiniuj wszelkie dodatkowe skróty strzałkowe zamiast wymyślać dla nich wartość IPA.
Dodaj nowy kontur wznoszący
Napisz wymyśloną sylabę ma wznoszącą się od średniego poziomu odniesienia do bardzo wysokiego. Zamknij ją w nawiasy fonetyczne i wyjaśnij kolejność punktów końcowych.
Porównaj z przykładową odpowiedzią
Zadanie dostarcza punkty końcowe. Z tego schematycznego zapisu nie wynika znaczenie słowa, częstotliwość bezwzględna ani numer tonu specyficzny dla języka.
Często zadawane pytania
Czy ˥ ma zawsze tę samą częstotliwość dla każdego mówcy?
Nie. Jest to poziom odniesienia bardzo wysokiego w konwencji pięciopoziomowej. Rzeczywiste częstotliwości różnią się w zależności od mówców i kontekstu, więc notacja wymaga interpretacji relatywnej.
Czy numer tonu mówi mi, który przycisk wybrać?
Dopiero po przeczytaniu klucza źródła. Liczba może oznaczać kategorię tonu języka, a nie fonetyczny poziom wysokości dźwięku, a różne konwencje numeracji nie są wymienne.
Czy przykłady wznoszące i opadające powinny mieć tę samą kolejność liter?
Nie. W tym zadaniu ˩˥ wznosi się, a ˥˩ opada. Kolejność punktów końcowych odróżnia wzorce, nawet gdy pojawiają się te same dwa znaki.
Źródła i dalsza lektura
- Międzynarodowe Stowarzyszenie Fonetyczne — interaktywny wykres
Tony poziome, przykłady konturów oraz notacja globalna kontra krokowa.
- Podstawy językoznawstwa, wydanie 2 — Ton i intonacja
Względna wysokość dźwięku, kategorie tonów i konflikty między systemami notacji.
- Unicode — Modyfikatory odstępowe
Pięć znaków tonów Chao używanych dla poziomów i konturów.
Wprowadź to w życie
Otwórz Tony, aby wypróbować przykład, a następnie kontynuuj ćwiczenia praktyczne tematu.
Poznaj przewodnik ćwiczeń
