Ucz się afrykat i łuków łączących
Odczytaj afrykatę jako skoordynowane zwolnienie zwarcia w szczelinę, zachowując opis fonetyczny oddzielnie od analizy fonemicznej. Użyj kompletnych sekwencji łączników z wykresu i sprawdź ich komponenty Unicode podczas kopiowania lub edycji.
SAMOUCZEK WIDEO
Wstaw afrykaty z łącznikami
Wybierz symbole afrykat, porównaj połączone spółgłoski i zapisz użyteczną linię odniesienia.
Narracja angielska Napisy: Polski
Obejrzyj wideo.
Czego się nauczysz
- Rozróżniaj zamierzony afrykat od dowolnej sekwencji zwarcie-szczelinowej.
- Interpretuj komponenty zwarte, szczelinowe i łączniki przycisków wykresu.
- Wstaw kompletne sekwencje bez traktowania liczby znaków jako liczby dźwięków mowy.
Kilka symboli, wyraźniejszy obraz
Afrykata dziąsłowa
Kombinacja zwartej ze szczelinową z łukiem powyżej.
Dźwięczny odpowiednik dziąsłowy.
Dźwięczny odpowiednik t͡s w tym schematycznym porównaniu.
Afrykata zadziąsłowa
Bezdźwięczna afrykata reprezentowana przez zwarcie, łuk i litery szczelinowe zadziąsłowe.
Dźwięczny odpowiednik zadziąsłowy.
Dźwięczny odpowiednik używa d i ʒ z tą samą konwencją łączenia.
Afrykata ma zintegrowane uwolnienie
Zwarcie i frykacja są skoordynowanymi częściami produkcji.
Przeczytaj wyjaśnienie
Afrykata zaczyna się od pełnego zwarcia ustnego i przechodzi w przewężenie, które wytwarza tarcie. Czas i koordynacja odróżniają zamierzoną afrykatę od dowolnej listy spółgłoski zwartej i szczelinowej. Zapis rejestruje tę relację; nie jest to instrukcja wymawiania dwóch niepowiązanych nazw liter ani wstawiania pauzy między składnikami.
Sekwencja zapisanego t i s może być niejednoznaczna bez kontekstu. Autor może pominąć łuk, gdy zamierzona afrykata jest już jasna, podczas gdy inna konwencja może używać rozdzielonych liter dla zbitki. Nie wyciągaj wniosków, że każde rozdzielone ts musi być dwoma oddzielnymi fonemami, ani że połączony zapis fonetyczny dowodzi istnienia pojedynczego fonemu w każdym języku.
Schematyczne porównanie notacji: jawna afrykata kontra ciąg znaków, którego interpretacja wymaga kontekstu.
Porównaj miejsca i pary dźwięczności
Tablica oferuje kilka kombinacji zwarto-szczelinowych.
Przeczytaj wyjaśnienie
Przyciski t͡s i d͡z zapewniają porównanie dźwięczności dziąsłowej. Para t͡ʃ i d͡ʒ używa komponentów frykatywu zadziąsłowego. Tablica zawiera również dziąsłowo-podniebienne t͡ɕ i d͡ʑ, plus retrofleksyjne ʈ͡ʂ i ɖ͡ʐ. Te rozróżnienia mają znaczenie, nawet gdy czytelnik nieformalnie grupuje kilka z nich pod jedną znajomą pisownią.
Porównanie dźwięczności powinno utrzymywać zamierzone miejsce i sposób artykulacji jako stałe. Porównanie t͡s z d͡ʒ zmienia więcej niż dźwięczność, ponieważ miejsce szczelinowe również się różni. Traktuj dwie litery składowe jako konwencjonalny opis skoordynowanej artykulacji, a nie jako dowód, że afrykata zawiera pauzę lub ma dwukrotnie większy czas trwania niż inna spółgłoska.
Schematyczna para dziąsłowych: bezdźwięczna i dźwięczna.
Schematyczna para retrofleksyjnych: bezdźwięczna i dźwięczna dostarczona przez wykres.
Segment i znak tekstowy to różne jednostki
Łuk jest znakiem łączącym wewnątrz sekwencji.
Przeczytaj wyjaśnienie
Tablica wstawia t͡ʃ jako trzy punkty kodowe Unicode: t, U+0361 łączący podwójny odwrócony breve i ʃ. To nie jest jedna prekomponowana litera. Znak łączący wyświetla się jako górny łącznik nad sąsiednimi literami w odpowiedniej czcionce. Oficjalny zapis IPA pozwala również na dolny łącznik, gdy jest potrzebny; przyciski tutaj używają formy górnej.
Licznik tekstu może zliczać zakodowane znaki, a nie segmenty fonetyczne. Kopiowanie do innej aplikacji zachowuje sekwencję, ale czcionki mogą inaczej pozycjonować znak łączący. Edycja może oddzielić komponent od sąsiadów, więc sprawdź kompletny wynik po zamianie lub usunięciu. Nawiasy kwadratowe identyfikują przykłady fonetyczne; twierdzenia o fonemach między ukośnikami wymagają analizy specyficznej dla języka, wykraczającej poza wygląd kreski.
Ilustracja kodowania dokładnej sekwencji wiązania górnego wstawionej przez wykres, a nie formuła wymowy.
Buduj dwie wyraźne pary afrykat
Otwarte afrykaty
Wybierz Afrykaty z linków tabeli i ustaw kursor. Każdy przycisk wstawia pełną sekwencję.
Wstaw parę zadziąsłową
Kliknij t͡ʃ i dodaj spację w edytorze. Kliknij d͡ʒ, następnie dodaj kolejną spację. Sprawdź zarówno literę szczelinową, jak i powyższy znak wiązania.
Wstaw parę dziąsłową
Kliknij bezdźwięczną afrykatę dziąsłową, dodaj spację, następnie jej dźwięczny odpowiednik, postępując zgodnie z ostatnimi dwoma przykładowymi elementami.
Sprawdź skopiowaną sekwencję
Użyj Kopiuj tekst lub Pobierz tekst. Sprawdź wszystkie cztery sekwencje w aplikacji odbiorczej za pomocą czcionki fonetycznej. Jeśli pasek wiążący wygląda na przesunięty, sprawdź rzeczywiste znaki przed zmianą transkrypcji.
Sprawdź swoje zrozumienie
Wypróbuj każde pytanie, a następnie porównaj swoje rozumowanie z wyjaśnieniem. Te ćwiczenia pozostają na tej stronie i nie zmieniają tekstu edytora.
Określ konwencję i zachowaj Unicode
Określ swoją konwencję kreski wiążącej i poziom transkrypcji. Zachowaj sekwencję łączącą, zweryfikuj jej czcionkę i odróżnij grupowanie fonetyczne od twierdzenia o liczbie fonemów.
Posłuchaj nagranego wykresu IPASłuchanie otwiera stronę internetową Międzynarodowego Stowarzyszenia Fonetycznego. Ćwiczenia tutaj praktykują notację i interpretację; nie oceniają wymowy.