Çizgili Semboller Klavyesi.

Çizgili semboller kullanışlı bir görsel gruplamadır. Karakterleri tek bir hava akımını, yeri veya biçimi paylaşmaz ve bir Latin harfine keyfi bir çizgi eklemek güvenilir bir şekilde yeni bir IPA değeri yaratmaz. Kodlanmış karakteri fonetik tanımıyla birlikte öğrenin. Bu düzende, mevcut her tuş, genel bir çizgi dönüştürme algoritması çalıştırmak yerine listelenen sembolü girer.

Bu, uygulamalar arasında kopyalama yaparken önemlidir. ɫ, basit bir kozmetik yazı tipi efektine sahip sıradan bir l değil, orta tilde işaretine sahip yerleşik bir harftir. Birleştirici bir işaret ve yerleşik bir karakter de farklı metin temsilleridir. Sağlanan gerçek karakteri kullanın ve kopyaladıktan sonra görünümünü inceleyin; bir satır benzer göründüğü için sadece bir benzerini ikame etmeyin.

Kapalı merkez ünlüler ɨ ve ʉ yuvarlama bakımından farklıdır: ɨ düz, ʉ ise yuvarlaktır. Çizelgedeki konumları, ön ve arka referans bölgeleri arasında, merkezidir. Bu bir ünlü niteliği tanımlamasıdır, i ve u harfleri hakkında evrensel bir kural değildir. Dile özgü bir transkripsiyon, bu sembolleri belirli bir ayrıntı düzeyinde kullanabilir.

Hem ɵ hem de ø kapalı-orta yuvarlak ünlülerdir, ancak ilki orta ve ikincisi ön ünlüdür. Varsayılan o tuşu ɵ ekler; o ile Shift ø ekler. Bunları ʉ ile karşılaştırmak ayrıca yüksekliği yuvarlaklıktan ayırır: yükseklikteki bir değişiklik, dudakların yuvarlak olup olmadığının değişmesi anlamına gelmez. Her boyutu notlarınızda açık tutun.

ħ karakteri ötümsüz bir yutaksal sürtünmeli sestir; h normalde tabloda ötümsüz bir gırtlaksı sürtünmeli ses olarak tanımlanır. Farkları, birinin sadece ötümlü olması değildir. Benzer şekilde, ɟ ötümlü bir damaksal patlamalı sestir, ʄ ise ötümlü bir damaksal implosif sestir. İkinci ayrım, karakter kimliğinin yanı sıra hava akımı mekanizmasıyla da ilgilidir.

Shift katmanı ayrıca epiglotal bölgede ʡ ve ʢ içerir. Bunları bir transkripsiyonda kullanmadan önce tam tablo açıklamalarına danışın. Klavye nelerin eklenebileceğini gösterir, kaydınızda hangi artikülasyonun yer alması gerektiğini değil. Köşeli parantezler fonetik gösterimi belirtir; eğik çizgiler arasındaki fonemik bir temsil ayrıca belirli bir dilin belirtilmiş bir analizini gerektirir.